عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«رَغِمَ أَنْفُ، ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُ، ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُ»، قِيلَ: مَنْ؟ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: «مَنْ أَدْرَكَ أَبَوَيْهِ عِنْدَ الْكِبَرِ، أَحَدَهُمَا أَوْ كِلَيْهِمَا فَلَمْ يَدْخُلِ الْجَنَّةَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2551]
المزيــد ...
Абу Ҳурайра разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам:
«Бурни ерга ишқалансин, бурни ерга ишқалансин, бурни ерга ишқалансин!» дедилар. «Эй Аллоҳнин Расули, кимнинг?», дейишди. У зот Ота-онаси ёки улардан бири кексайганда (уларни рози қилиб,) жаннатга кириб олмаган кишининг», дедилар».
[Саҳиҳ] - [Имом Муслим ривояти] - [Саҳиҳи Муслим - 2551]
Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам (бир кишини) хорлик ва расволикка дучор бўлишини тилаб дуо қилдилар, ҳатто бу дуолари билан унинг бурни тупроққа ишқалангандек бўлди — буни уч бор такрорладилар. Шунда: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз бунчалик дуоибад қилган кимса ким?» деб сўралди.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ота-онаси кексайган вақтда уларнинг хизматини қилиб, дуосини олиб жаннатга кириш имкони бўла туриб, буни қўлдан бой берган, уларга ёмон муносабатда бўлиб, оқ бўлган киши хор бўлсин», деб марҳамат қилдилар.