عَنْ مَيْمُونَةُ أُمِّ المؤمِنينَ رضي الله عنها قَالتْ:
وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُسْلًا، فَسَتَرْتُهُ بِثَوْبٍ، وَصَبَّ عَلَى يَدَيْهِ، فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ، فَمَسَحَهَا، ثُمَّ غَسَلَهَا، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ وَأَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى، فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ ثَوْبًا فَلَمْ يَأْخُذْهُ، فَانْطَلَقَ وَهُوَ يَنْفُضُ يَدَيْهِ.
المزيد
Аз Маймуна модари муъминон (разияллоҳу анҳо) ривоят аст, ки гуфт:
Барои Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) оби ғуслро омода кардам, то аз ҷанобат ғусл кунад. Ӯро бо ҷомае (аз дидагон) пӯшонидам. Об бар дастонаш рехт ва онҳоро шуст, сипас бо дасти рост бар дасти чапаш об рехт ва шармгоҳи худро шуст, сипас дастонашро ба замин зад ва онҳоро ба замин шакид ва сипас шуст. Он гоҳ мазмаза ва истиншоқ кард ва рӯй ва бозувонашро шуст, сипас обро бар сараш рехт ва баданашро шуст, сипас каме яктарафа истода пойҳояшро шуст. Барояш ҷомае дароз кардам, ки худро хушк кунад, вале онро нахост ва шуруъ ба хушк кардани худ бо таккон додани дастонаш кард.
