Ҳадис: Жанобатдан ғусл қилиш сифати

عَنْ مَيْمُونَةُ أُمِّ المؤمِنينَ رضي الله عنها قَالتْ:
وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُسْلًا، فَسَتَرْتُهُ بِثَوْبٍ، وَصَبَّ عَلَى يَدَيْهِ، فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ، فَمَسَحَهَا، ثُمَّ غَسَلَهَا، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ وَأَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى، فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ ثَوْبًا فَلَمْ يَأْخُذْهُ، فَانْطَلَقَ وَهُوَ يَنْفُضُ يَدَيْهِ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 276]

Бу таржима қайта кўрилиши ва текширилиши кекак.

Мўминлар онаси Маймуна разияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам учун ғусл қилишга сув қўйдим ва У зотни кийим билан тўсиб турдим. У зот қўлларига сув қуйиб, уларни ювдилар. Сўнгра ўнг қўллари билан чап қўлларига сув қуйиб, авратларини ювдилар. Кейин қўлларини ерга уриб ишқалаб, артдилар, сўнг ювдилар. Кейин оғиз ва бурунларини чайдилар, юзларини ва икки билакларини ювдилар. Сўнгра бошларига сув қуйиб, бутун баданларига сув етказдилар. Кейин бир четга чиқиб, икки оёқларини ювдилар. Мен У зотга артинишлари учун мато берган эдим, уни олмадилар-да, сувни қўлларидан сидирганча кетдилар».
[Саҳиҳ] - [Муттафақун алайҳ] - [Саҳиҳи Бухорий - 276]

Изоҳ

Мўминлар онаси Маймуна разияллоҳу анҳо Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг жанобатдан ғусл қилиш сифатлари ҳақида хабар бердилар. У зот ювинишлари учун сув қўйдилар ва парда билан тўсиб турдилар ва Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам қуйидаги ишларни бажардилар:
Биринчи: Қўлларини идишга солишдан олдин сув қуйиб, икки қўлларини ювдилар.
Иккинчи: Ўнг қўллари билан чап қўлларига сув қуйиб, авратларини ювдилар; бу жанобат асарларидан тозаланиш учун эди.
Учинчи: Қўлларидаги нопокликни кетказиш учун қўлларини ерга (тупроққа) ишқаб, сўнг ювдилар.
Тўртинчи: Оғизларига сув олиб, айлантириб, сўнг чиқардилар; ва истиншоқ қилдилар — яъни бурунларини тозалаш учун ичига нафас билан сув тортиб, сўнг қайтариб чиқардилар.
Бешинчи: Юзларини ва икки билакларини ювдилар.
Олтинчи: Бошларига сув қуйдилар.
Еттинчи: Баданларининг қолган қисмига сув қуйдилар.
Саккизинчи: Турган жойларидан бошқа ерга ўтиб, оёқларини ювдилар (чунки аввалроқ ювмаган эдилар).
Сўнгра Маймуна онамиз артинишлари учун латта (сочиқ) келтирдилар, лекин У зот уни олмадилар. Баданларидаги сувни қўллари билан сидириб, силтаб ташлай бошладилар.

Ҳадиснинг фойдалари

1. Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг аёллари умматга таълим бериш мақсадида У зотнинг ҳаётларидаги энг нозик тафсилотларни ҳам баён қилишга алоҳида эътибор қаратганлар.
2. Ғуслнинг бу кўриниши Набий соллаллоҳу алайҳи васалламдан собит бўлган, жанобатдан тўлиқ покланиш (ғусл ал-комил) кайфиятларидан биридир. Аммо кифоя қиладиган (фарз амал бажариладиган) кўриниш эса — оғиз ва бурунни чайган ҳолда бутун баданга сув етказишдир.
3. Ғусл ёки таҳоратдан сўнг баданни мато (сочиқ) билан артиш ёки артмасдан қолдириш мубоҳ (ихтиёрий) амалдир.