Ҳадис: Оё яке аз шумо наметарсад - ё, оё касе аз шумо наметарсад - , ки агар сари худро пеш аз имом бардорад, Аллоҳ сари ӯро ба сари хар табдил кунад ё рӯяшро ба рӯйи хар табдил кунад

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«أَمَا يَخْشَى أَحَدُكُمْ - أَوْ: لاَ يَخْشَى أَحَدُكُمْ - إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَبْلَ الإِمَامِ، أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حِمَارٍ، أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ صُورَتَهُ صُورَةَ حِمَارٍ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 691]

Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт:
"Оё яке аз шумо наметарсад - ё, оё касе аз шумо наметарсад - , ки агар сари худро пеш аз имом бардорад, Аллоҳ сари ӯро ба сари хар табдил кунад ё рӯяшро ба рӯйи хар табдил кунад."
[Саҳеҳ] - [متفق عليه] - [Саҳеҳ Бухорӣ - 691]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба баёни ваъиди сахт барои касе пардохтааст, ки пеш аз имом сарашро бардорад, ки Аллоҳ сарашро ба сари хар табдил кунад ё рӯяшро рӯйи хар гардонад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Барои шахсе, ки аз имом пайравӣ мекунад, чаҳор ҳолат аст: се ҳолати он мавриди наҳйи аст, ки онҳо: мусобиқа, мувофиқат, таъхир кардан ҳастанд. Ва ҳолати машруъ ва ҷоиз барои муқтадӣ, пайравӣ кардан аз имом аст.
2. Пайравӣ кардани маъмум аз имом дар намоз воҷиб аст.
3. Таҳдиди тағйир додани симои касе, ки сарашро пеш аз имом мебардорад ба симои хар, имконпазир аст ва ин аз ҷумлаи масх аст.