عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ:
حَفِظْتُ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ رَكَعَاتٍ: رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ المَغْرِبِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ العِشَاءِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَكَانَتْ سَاعَةً لاَ يُدْخَلُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا، حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَذَّنَ المُؤَذِّنُ وَطَلَعَ الفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، وَفِي لَفْظٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ.
المزيد
Аз ибни Умар (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки гуфт:
Аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) даҳ ракаъат намозро дар ёд дорам: Ду ракаъат пеш аз намози пешин ва ду ракаъат баъди он, ду ракаъат баъд аз намози шом дар хонааш ва ду ракаъат баъд аз намози хуфтан дар хонааш ва ду ракаъат пеш аз намози бомдод ва ин вақте буд, ки касе дар он вақт бар Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ворид намешуд. Ва Ҳафса (хоҳари ровӣ) ба ман гуфт, ки ҳаргоҳ муаззин азон мегуфт ва фаҷр тулуъ мекард, ду ракаъат мехонд. Ва дар лафзи дигар: Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баъд аз намози ҷумъа ду ракаъат адо мекард.
