عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا، قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ، رُؤُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ، وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا».
المزيد
ਅਬੁ-ਹੁਰੈਰਾ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:
"ਜਹੰਨਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀਆਂ: ਇੱਕ ਉਹ ਕੌਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਰਗੇ ਕੌੜੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਗੇ ਅਤੇ ਦੂਜੀਆਂ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨੰਗੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ—ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਰੁਝਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਤੇ ਖੁਦ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਰੁੱਝਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਬੁਖਤੀ' ਊਠਣੀਆਂ ਦੇ ਕੁੱਬਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਣਗੀਆਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੂਰੋਂ ਅਤੇ ਇੰਨੀ ਦੂਰੋਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"
