ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਇਮਾਨਦਾਰ ਨੂੰ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਪਰਵਰਦਿਗਾਰ (ਅਤਿ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ) ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇਗਾ,

عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ لِابْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: فِي النَّجْوَى؟ قَالَ: سَمِعْتُهُ يَقُولُ:
«يُدْنَى الْمُؤْمِنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ، حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ، فَيُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ، فَيَقُولُ: هَلْ تَعْرِفُ؟ فَيَقُولُ: أَيْ رَبِّ أَعْرِفُ، قَالَ: فَإِنِّي قَدْ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا، وَإِنِّي أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ، فَيُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ، وَأَمَّا الْكُفَّارُ وَالْمُنَافِقُونَ، فَيُنَادَى بِهِمْ عَلَى رؤُوسِ الْخَلَائِقِ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللهِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 2768]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਇਬਨੁ ਉਮਰ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੂੰ ਨਜਵਾ (ਗੁਪਤ ਗੱਲਬਾਤ) ਬਾਰੇ ਕੀ ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਸੁਣਿਆ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ…"
ਇਮਾਨਦਾਰ ਨੂੰ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਪਰਵਰਦਿਗਾਰ (ਅਤਿ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ) ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਤਨਾ ਨਜ਼ਦੀਕ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਦੀ ਛਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਕਰੇਗਾ।ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਯਾਦ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣਗੇ,ਅੱਲਾਹ ਪੁੱਛੇਗਾ: “ਕੀ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈਂ?”ਉਹ ਕਹੇਗਾ: “ਹਾਂ, ਐ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹਨ।”ਅੱਲਾਹ ਫਿਰ ਫਰਮਾਵੇਗਾ: “ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।ਰਿਹਾ ਗੱਲ ਕਾਫਿਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫ਼ਿਕਾਂ ਦੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਮਖਲੂਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ:“ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲੇ।”
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم - 2768]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੋਮਿਨ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਗੁਪਤ ਗੱਲਬਾਤ (ਮੁਨਾਜਾਤ) ਬਾਰੇ ਇਤਤਿਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਫਰਮਾਇਆ:
ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੋਮਿਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਉਸ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਢੱਕਣੀ ਥਾਪ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਹਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ।ਫਿਰ ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਨਾਲ ਯੂੰ ਫਰਮਾਏਗਾ:
ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਇਹ ਫਲਾਂ-ਫਲਾਂ ਗੁਨਾਹ...? ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਏਗਾ ਜੋ ਬੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੱਬ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਉਹ ਕਹੇਗਾ: “ਹਾਂ, ਐ ਮੇਰੇ ਰੱਬ!”
ਜਦ ਤਕ ਮੋਮਿਨ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘਬਰਾ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਫਰਮਾਏਗਾ:“ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ (ਗੁਨਾਹਾਂ) ਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਢੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮਾਫ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।”ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਕਾਫਿਰ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫਿਕ ਦਾ ਤਾਲੁਕ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਮਖਲੂਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ:“ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲੇ।”ਸੁਣ ਲਵੋ! ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਲਾਨਤ ਹੋਵੇ ਜ਼ਾਲਿਮਾਂ ਉੱਤੇ।

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦਾ ਮੋਮਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਤੇ ਰਹਿਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਤ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
2. ਮੋਮਿਨ ਦੇ ਐਬਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹਥੋਂ ਤਕ ਮਮਕਿਨ ਹੋਵੇ, ਢੱਕਣ ਦੀ ਤਰਗੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
3. ਰੱਬੁ-ਅਲ-ਇਬਾਦ ਸਾਰੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭਲਾ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ਦੋਸ਼ੀ ਸਿਵਾਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।
4. ਇਬਨ ਹਜਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੁਕੰਮਲ ਹਦੀਆਂ ਦੇ ਮਤਾਬਕ, ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੋਮਿਨ ਗੁਨਾਹਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ (ਗੁਨਾਹ) ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਤੇ ਰੱਬ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਬਨ ਉਮਰ ਦੇ ਹਦੀਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: * ਇੱਕ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਅੱਲਾਹ ਕ਼ਿਆਮਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਢੱਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (ਜਿਵੇਂ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ)। * ਦੂਜਾ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਖੁਲਾਸਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਪਰੋਕਤ ਹਦੀਸ ਦੇ ਮਤਾਬਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਉਸ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: * ਇੱਕ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਅਮਲ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ, ਇਹ ਲੋਕ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਵਣਗੇ ਪਰ ਸ਼ਫ਼ਾਅਤ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਗੇ। * ਦੂਜਾ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਅਤੇ ਨੇਕ ਅਮਲ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਇਹ ਜਨਨਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ (ਤਕ਼ਾਸੁ) ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।