ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਰੇ, ਉਹ ਦੋਜ਼ਖ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏਗਾ।

عَنْ عَبْدِ اللهِ بنِ مَسْعُودٍ رضي الله عنه قال:
قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَلِمَةً وَقُلْتُ أُخْرَى، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: «مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَدْعُو مِنْ دُونِ اللهِ نِدًّا دَخَلَ النَّارَ» وَقُلْتُ أَنَا: مَنْ مَاتَ وَهُوَ لَا يَدْعُو لِلهِ نِدًّا دَخَلَ الْجَنَّةَ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 4497]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਅਬਦੁੱਲਾ ਬਿਨ ਮਸਉਦ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਨਬੀ ਕਰੀਮ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵੱਸੱਲਮ ਨੇ ਇਕ ਕਲਿਮਾ ਫਰਮਾਇਆ ਅਤੇ ਮੈਂ (ਸਹਾਬੀ) ਦੂਜਾ ਕਿਹਾ।ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵੱਸੱਲਮ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:«"ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਰੇ, ਉਹ ਦੋਜ਼ਖ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏਗਾ।"ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ:"ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਰੇ, ਉਹ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏਗਾ।"
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 4497]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵੱਸੱਲਮ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਮਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦੇਵੇ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨਾ ਜਾਂ ਮਦਦ ਮੰਗਣਾ—ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਜ਼ਖ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਇਬਨ ਮਸਊਦ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵਾਧੂ ਵਜ੍ਹਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਲ੍ਹਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸ਼ਿਰਕ ਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਅਖੀਰਕਾਰ ਮਕਾਮ ਜੰਨਤ ਹੈ।

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਦੁਆ ਇਕ ਇਬਾਦਤ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲ੍ਹਾਹ ਤਆਲਾ ਲਈ ਹੀ ਖ਼ਾਸ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ।
2. ਤੌਹੀਦ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਤੌਹੀਦ 'ਤੇ ਮਰੇ, ਉਹ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਗੁਨਾਹਾਂ ਕਰਕੇ ਅਜ਼ਾਬ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ।
3. ਤੌਹੀਦ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਤੌਹੀਦ 'ਤੇ ਮਰੇ, ਉਹ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਗੁਨਾਹਾਂ ਕਰਕੇ ਅਜ਼ਾਬ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ।