عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
अबू-हुरैरह (रजियल्लाहु अन्हु) ले बयान गरेका छन्:
एक जना मानिसले भन्यो, "हे रसूल! मेरा केही आफन्तहरू छन् जससँग म नाता सम्बन्ध राख्छु र तिनीहरूले मसँग नाता सम्बन्ध तोडिदिन्छन्। म उनीहरूसँग राम्रो व्यवहार गर्छु र उनीहरूले मलाई नराम्रो व्यवहार गर्छन्। म उनीहरूसँग धैर्य गर्छु र उनीहरूले मलाई नराम्रो व्यवहार गर्छन्! उहाँले भन्नुभयो: "यदि तिमीले भने जस्तै हो भने, यो तिमीले उनीहरूलाई तातो खरानी खुवाउँदैछौ जस्तो हो र जबसम्म तिमी यो अवस्थामा रहनेछौ, अल्लाहको तर्फबाट तिम्रो लागि एक सहयोगी नियुक्त गरिनेछ।"
