عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
Abu Hurayra (Allah legyen elégedett vele) azt mondta:
Egy férfi így szólt: Ó, Allah Küldötte! Nekem van rokonságom; én tartom velük a rokoni szálakat, ám ők megszakítanak velem minden szálat, én jól bánok velük, ám ők rosszul bánnak velem, én kedves vagyok velük, ám ők durvák velem és nem is vesznek tudomást rólam. Ő mondta: "Ha te valóban olyan vagy, aminek mondod magad, az olyan, mint ha forró hamuval etetnéd őket; és neked lesz egy segítőd Allahtól, mindaddig, amíg ilyen vagy!"
