عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
Ebu Hurejre, radijallahu anhu, prenosi
da je Allahovom Poslaniku neki čovjek kazao: „Allahov Poslaniče, imam rodbinu sa kojom održavam rodbinsku vezu, a oni tu vezu prekidaju. Ja lijepo postupam prema njima, a oni se prema meni loše odnose. Ja prema njima blago, a oni prema meni grubo.“ Na to je Allahov Poslanik kazao: „Ako je tako kao što kažeš, to je kao da ih hraniš vrelim pepelom. Dokle god budeš tako postupao, neprestano ćeš imati pomagača od Uzvišenog Allaha.“
