عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
المزيد
अबू हुरैराहच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ :
एका माणसाने म्हटले: हे अल्लाहचे रसूल, माझे काही नातेवाईक आहेत ज्यांच्याशी मी नातेसंबंध जोडतो, परंतु ते माझ्याशी संबंध तोडतात, मी त्यांच्याशी चांगले वागतो, पण ते माझ्याशी वाईट वागतात, मी त्यांच्याशी धीराने वागतो, पण ते माझ्याशी अज्ञानाने वागतात, म्हणून तो म्हणाला: जर तुम्ही म्हणता तसे असाल, तर जणू तुम्ही त्यांच्यावर राखेचा वर्षाव करत आहात आणि जोपर्यंत तुम्ही असे करत राहाल तोपर्यंत तुम्हाला त्यांच्याविरुद्ध अल्लाहची मदत मिळेल.
