عن جَرِيْر بنِ عبدِ الله رضي الله عنه قال:
كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةً -يَعْنِي الْبَدْرَ- فَقَالَ: «إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ، لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ، فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لَا تُغْلَبُوا عَلَى صَلَاةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا» ثُمَّ قَرَأَ: «{وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ}»
المزيد
جه‌ریرێ كوڕێ عه‌بدولڵاهی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
ئه‌م ل ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بووین، وی سه‌حكره هه‌یڤێ د شه‌ڤه‌كا ته‌مامدا - ئانكو هه‌یڤ یا چارده شه‌ڤی بوو - و گۆت: ((مسوگه‌ر هوین دێ خودایێ خۆ بینن، هه‌روه‌كی كا چاوا هوین ڤێ هه‌یڤێ دبینن، و هوین چ نه‌خۆشییێ د دیتنا ویدا نابینن، ڤێجا ئه‌گه‌ر هوین بشێن كو چ تشت نه‌بنه ڕێگر ل سه‌ر كرنا نڤێژه‌كا به‌ری هه‌لاتنا ڕۆژێ و به‌ری ئاڤابوونا وێ؛ هوین ئه‌ڤێ چه‌ندێ بكه‌ن))، پاشی ئه‌ڤ ئایه‌ته خواند: {وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ} ، ئانكو: ((و به‌ری هه‌لاتنا ڕۆژێ و به‌ری ئاڤابوونا وێ تو خودایێ خۆ ژ هه‌می كێماسییان بلند ڕابگره و حه‌مد و سوپاسییا وی بكه)).
