عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ نَهَرًا بِبَابِ أَحَدِكُمْ يَغْتَسِلُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسًا، مَا تَقُولُ ذَلِكَ يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ؟» قَالُوا: لَا يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ شَيْئًا، قَالَ: «فَذَلِكَ مِثْلُ الصَّلَوَاتِ الخَمْسِ، يَمْحُو اللَّهُ بِهِ الخَطَايَا».
المزيد
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوهـ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت:
((ئه‌رێ هوین چ دبێژن ئه‌گه‌ر ڕویباره‌ك ل به‌ر ده‌رگه‌هێ مالا ئێك ژ هه‌وه بیت و هه‌ر ڕۆژ پێنج جاران خۆ تێدا بشۆت، ئه‌رێ تشته‌ك ژ پیساتییا وی دێ ل سه‌ر وی مینیت؟)) گۆتن: چ پیساتی ل سه‌ر نامینیت، گۆت: ((ئه‌ڤه وه‌كی مه‌ته‌لا هه‌ر پێنج نڤێژانه، خودێ گونه‌هان پێ ژێدبه‌ت)).
