عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ نَهَرًا بِبَابِ أَحَدِكُمْ يَغْتَسِلُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسًا، مَا تَقُولُ ذَلِكَ يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ؟» قَالُوا: لَا يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ شَيْئًا، قَالَ: «فَذَلِكَ مِثْلُ الصَّلَوَاتِ الخَمْسِ، يَمْحُو اللَّهُ بِهِ الخَطَايَا».

[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 528]
المزيــد ...

Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт: Шунидам, ки Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мефармояд:
"Оё дидаед, ки агар дар назди дари яке аз шумо дарёе бошад, ки дар он ҳар рӯз панҷ бор ғусл кунад. Чӣ мегӯед, оё аз нопокиаш чизе боқӣ мемонад?". Гуфтанд: Аз нопокии ӯ чизе намемонад. Фармуд:" Он ҳам монанди намози панҷвақта аст, ки Аллоҳ гуноҳонро ба воситаи он пок мекунад."

[Саҳеҳ] - [متفق عليه] - [Саҳеҳ Бухорӣ - 528]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) намозҳои панҷгонаи шабонарӯзиро аз нигоҳи пок кардани гуноҳони сағира ва хатоҳо ба дарёе монанд кард, ки дар назди хонаи шахсе аст, ки ӯ ҳар рӯз худро дар он панҷ бор шустушӯй мекунад, ки дар натиҷа аз чирку нопокиаш чизе боқӣ намемонад.

Аз фоидаҳои ҳадис

  1. Ин фазилат махсуси кафорати гуноҳони сағира аст, аммо барои пок шудан аз гуноҳони кабира тавба кардан лозим аст.
  2. Фазилати адои намозҳои панҷвақта ва риояти шартҳо, рукнҳо, воҷибҳо ва суннатҳои он.
Намоиши тарҷумаҳо
Забон: الإنجليزية الأوردية الإسبانية Бештар (57)
Бештар