بروز رسانی: همانا خداوند سه چیز را برای شما می‌پسندد و سه چیز را برای شما ناپسند می‌دارد

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«إِنَّ اللهَ يَرْضَى لَكُمْ ثَلَاثًا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ ثَلَاثًا، فَيَرْضَى لَكُمْ: أَنْ تَعْبُدُوهُ، وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَأَنْ تَعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ: قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةِ الْمَالِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 1715]

از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند:
«إِنَّ اللَّهَ يَرْضَى لَكُمْ ثَلَاثًا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ ثَلَاثًا، فَيَرْضَى لَكُمْ: أَنْ تَعْبُدُوهُ، وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَأَنْ تَعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ: قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةِ الْمَالِ». یعنی: «همانا خداوند سه چیز را برای شما می‌پسندد و سه چیز را برای شما ناپسند می‌دارد. پس برای شما می‌پسندد: اینکه او را بپرستید و چیزی را با او شریک نگردانید، و اینکه همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید. و برای شما ناپسند می‌دارد: قیل و قال (گفتگوهای بیهوده)، و پرسش زیاد، و تباه کردنِ مال را».
[صحیح است] - [به روایت مسلم] - [صحیح مسلم - 1715]

شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که خداوند سه خصلت را از بندگانش دوست دارد و سه خصلت را از آنان ناپسند می‌دارد. پس از آنان دوست دارد: اینکه او را به یگانگی بپرستند و چیزی را با او شریک نگردانند، و اینکه همگی به پیمان خدا و قرآن و سنت پیامبرش چنگ زنند و از جماعت مسلمانان جدا نشوند. و برای آنان ناپسند می‌دارد: سخنان بیهوده و اضافی در آنچه به آنان مربوط نیست، و پرسش از آنچه هنوز رخ نداده، یا درخواست کردنِ اموال مردم و آنچه در دست آنان است و آنچه نیازی به آن نیست، و تباه کردن مال و خرج کردن آن در راه‌های غیر شرعی و در معرض نابودی قرار دادنش را.

از نکات این حدیث

1. خداوند متعال اخلاص در عبادتش را از بندگانش دوست دارد و کفر ورزیدن به خود را دشمن می‌دارد.
2. تشویق به چنگ زدن و تمسک به ریسمان خداوند متعال؛ برای اجتماع و همبستگی که در آن است.
3. تشویق به جماعت، و امر به پایبندی به آن و متحد کردن صفوف آن، و نهی از ضد آن یعنی تفرقه و اختلاف.
4. نهی از بسیار سخن گفتن در آنچه سودی ندارد؛ زیرا اگر مباح باشد، تباه کردن وقت است، و اگر حرام باشد، موجب گناهان بسیار است.
5. ترک کندوکاو در اخبار مردم و پیگیری احوالشان و نقل حرف‌ها و کارهایشان.
6. نهی از بسیار درخواست کردنِ اموال مردم.
7. حرام بودنِ تباه کردنِ مال، و تشویق به محافظت از آن در آنچه سودمند است.