Pagpapanibago: Nagbubuhol ang demonyo sa batok ng ulo ng isa sa inyo, kapag ito ay natulog, ng tatlong buhol, na nagtatapik siya sa bawat buhol [at nagsasabi]: Sumaiyo ay isang gabing mahaba, kaya matulog ka

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ إِذَا هُوَ نَامَ ثَلاَثَ عُقَدٍ يَضْرِبُ كُلَّ عُقْدَةٍ عَلَيْكَ لَيْلٌ طَوِيلٌ، فَارْقُدْ، فَإِنِ اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ، انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ، فَإِنْ تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ، فَإِنْ صَلَّى انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ، فَأَصْبَحَ نَشِيطًا طَيِّبَ النَّفْسِ، وَإِلَّا أَصْبَحَ خَبِيثَ النَّفْسِ كَسْلاَنَ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 1142]

Ayon kay Abū Hurayrah (malugod si Allāh sa kanya): {Ang Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay nagsabi:
"Nagbubuhol ang demonyo sa batok ng ulo ng isa sa inyo, kapag ito ay natulog, ng tatlong buhol, na nagtatapik siya sa bawat buhol [at nagsasabi]: Sumaiyo ay isang gabing mahaba, kaya matulog ka. Kung nagising ito saka umalaala ito kay Allāh, may nakakalag na isang buhol; saka kung nagsagawa siya ng wuḍū', may nakakalag na isang buhol; saka kung nagdasal siya, may nakakalag na isang buhol; saka uumagahin siyang masigla, na kaaya-aya ang kaluluwa; at kung hindi, uumagahin siyang karima-rimarim ang kaluluwa, na tamad."}
[Tumpak] - [Nagkasang-ayon sa katumpakan nito] - [Ṣaḥīḥ Al-Bukhārīy - 1142]

Ang pagpapaliwanag

Nagpapabatid ang Propeta (s) hinggil sa kalagayan ng demonyo at pakikihamok nito sa tao na nagnanais magsagawa ng salah sa gabi o madaling-araw.
Ang mananampalataya kapag natulog, nagbubuhol ang demonyo sa batok niya – ibig sabihin: sa hulihan ng ulo niya – ng tatlong buhol.
Kapag nagising ang mananampalataya, umalaala kay Allah (t), at hindi tumugon sa mga pasaring ng demonyo, may nakakalas na isang buhol.
Kung nagsagawa naman siya ng wudu, nakakalas ang isa pa
Kung bumangon siya saka nagdasal, nakakalas ang ikatlong buhol at uumagahin siyang masigla, na kaaya-aya ang kaluluwa dahil sa kasiyahan niya sa pagkatuon sa kanya ni Allah sa pagtalima, habang nagagalak sa ipinangako sa kanya ni Allah na gantimpala at kapatawaran kasama ng naalis sa kanya mula sa mga buhol ng demonyo at pagpapatamlay nito; at kung hindi, uumagahin siyang karima-rimarim ang kaluluwa, na pinalungkot ang puso, na tamad sa mga gawain ng kabutihan at pagsasamabuting-loob dahil siya ay iginapos sa gapos ng demonyo at inilayo sa kalapitan sa Napakamaawain.

من فوائد الحديث

1. Ang demonyo ay nagpupunyagi palagi sa bawat paraan para sa tao upang makaharang ito sa pagitan niya at ng pagtalima kay Allah (aj). Walang kaligtasan para sa tao mula sa demonyo kundi sa pamamagitan ng pagpapatulong kay Allah (aj) at paggamit ng mga kaparaanan ng pagsanggalang at pag-iingat.
2. Ang pag-alaala kay Allah (t) at ang pagsamba sa Kanya ay nagsasanhi ng kasiglahan sa kaluluwa at pagkaluwag ng dibdib, nagtataboy ng katamaran at katamlayan, at nag-aalis ng mga pighati at pagkapoot dahil ito ay nagtataboy sa demonyo. Iyan ay mula sa pasaring ng demonyo.
3. Ang mananampalataya ay pinagagalak sa pagtutuon ni Allah sa kanya sa pagsasagawa ng pagtalima sa Kanya at nanlulumo dahil sa pagkukulang niya sa mga antas ng kainaman at kakumpletuhan.
4. Ang pagkalingat at ang pagpapabaya sa mga pagtalima ay kabilang sa gawain ng demonyo at pang-aakit niya.
5. Ang tatlong gawaing ito – ang pag-alaala kay Allah, ang pagsasagawa ng wudu, at ang pagsasagawa ng salah – ay nagtataboy sa demonyo.
6. Ang pagbuhol mula sa demonyo sa hulihan ng ulo, lalo na, ay dahil ito ay sentro ng mga lakas at larangan ng pagkontrol sa mga ito. Kaya kapag nagtali ang demonyo sa mga ito, nagsasaposible iyan sa mga ito ng pagdomina sa espiritu ng tao at pagsasanhi ng tulog sa kanya.
7. Nagsabi si Ibnu Ḥajar Al-`Asqalānīy: Ang pagbanggit ng gabi sa sabi niya: "Sumaiyo ay isang gabing ..." ay naghahayag ng pagkakatangi niyon sa pagtulog sa gabi.
8. Nagsabi pa si Ibnu Ḥajar Al-`Asqalānīy: Walang natatalaga para sa dhikr na isang panalanging itinatangi, na hindi napapalitan ng iba; bagkus ang bawat anumang totoong natatawag na pag-alaala (dhikr) kay Allah ay sasapat. Napaloloob dito ang pagbigkas ng Qur'an, ang pagbasa ng hadith na pampropeta, at ang pagpapakaabala sa kaalamang pangkapahayagan. Ang pinakamarapat na nababanggit hinggil dito ay ang sabi ng Propeta (s): {Ang sinumang balisang nagising sa gabi saka nagsabi: "Lā ilāha 'illa -llāhu waḥdahu lā s̆arīka lah, lahu -lmulku wa-lahu -lḥamdu wa-huwa `alā kulli shay'in qadīr; Alḥamdu lillāh, wa-subḥāna -llāh, wa-lā ilāha illa -llāh, wa-llāhu akbar; Lā ḥawla wa-lā qūwata illā bi-­llāh. (Walang Diyos kundi si Allāh – tanging Siya: walang katambal para sa Kanya. Ukol sa Kanya ang paghahari at ukol sa Kanya ang papuri, at Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan. Ang papuri ay ukol kay Allāh, kaluwalhatian kay Allāh, walang Diyos kundi si Allāh, at si Allāh ay pinakadakila. Walang kapangyarihan at walang lakas kundi sa pamamagitan ni Allāh.)"} (Nagsalaysay nito si Imām Al-Bukhārīy.)