Ҳадис: Мард бар дини дӯсти самимиаш аст, ҳар яки аз шумо бингарад, ки бо ки дӯстӣ мекунад

عن أبي هريرة رضي الله عنه أَن النبيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَالَ:
«الرَّجُلُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ، فَلْيَنْظُر أَحَدُكُم مَنْ يُخَالِل».
[حسن] - [رواه أبو داود والترمذي وأحمد] - [سنن أبي داود: 4833]

Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Мард бар дини дӯсти самимиаш аст, ҳар яки аз шумо бингарад, ки бо ки дӯстӣ мекунад."
[Ҳасан] - [رواه أبو داود والترمذي وأحمد] - [Сунани Абудовуд - 4833]

Шарҳ

Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баён намуданд, ки инсон ба дӯсти наздики худ дар рафтору одатҳо монанд мешавад. Дӯсти ҳақиқӣ дар ахлоқ, рафтор ва кирдори шахс таъсиргузор аст. Аз ин рӯ, Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) тавсия доданд, ки дӯст хуб интихоб шавад, зеро дӯсти хуб метавонад ба имон, ҳидоят ва некӣ роҳнамоӣ кунад ва барои дӯсташ ёрӣ расонад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Дастур дода шудааст, ки бо некон дӯстӣ кунед ва онҳоро ҳамчун ҳамнишин интихоб намоед. Ва аз дӯстӣ бо бадон наҳй шудааст.
2. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) махсус дӯстро ном бурдааст, на хешовандро, зеро дӯстро худ интихоб мекунӣ, аммо дар интихоби бародар ё хеш ихтиёр надорӣ.
3. Дӯст интихоб кардан бояд бар асоси андеша ва ақл сурат гирад.
4. Одам бо ҳамнишинии муъминон динашро тақвият медиҳад, аммо бо ҳамнишинии фосиқон динаш заъиф мегардад.