بروز رسانی: هنگامی که سجده کردی، دو کف دستت را بر زمین بگذار و دو آرنجت را بالا نگه دار

عَنِ الْبَرَاءِ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«إِذَا سَجَدْتَ، فَضَعْ كَفَّيْكَ وَارْفَعْ مِرْفَقَيْكَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 494]

از بَراء رضی‌الله‌عنه روایت است که رسول خدا صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند:
«إِذَا سَجَدْتَ، فَضَعْ كَفَّيْكَ وَارْفَعْ مِرْفَقَيْكَ». «هنگامی که سجده کردی، دو کف دستت را بر زمین بگذار و دو آرنجت را بالا نگه دار».
[صحیح است] - [به روایت مسلم] - [صحیح مسلم - 494]

شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم وضعیت دست‌ها را در سجدهٔ نماز بیان کردند، به این صورت که دو کف دست کاملا بر زمین قرار داده شود و در‌حالی‌که انگشتان به هم چسبیده‌اند، رو به قبله گذاشته شوند، و دو آرنج - یعنی مفصل میان ساعد و بازو - بالا نگه داشته شده و به زمین نچسبند و از دو پهلو فاصله داشته باشند.

از نکات این حدیث

1. بر نمازگزار واجب است که دو کف دست خود را بر زمین بگذارد، و دو کف دست، دو عضو از اعضای هفت‌گانهٔ سجده هستند.
2. مستحب‌بودن بالا نگه داشتن ساعدها از زمین، و مکروه بودن پهن کردن آنها بر زمین، همانند حیوان درنده که دو دست خود را پهن می‌کند.
3. مشروعیتِ نشان‌دادن نشاط، نیرو و رغبت در عبادت.
4. نمازگزار هنگامی که بر تمام اعضای سجده تکیه کند، هر عضوی بهرهٔ خود را از عبادت برده است.