عَنْ أَنَسٍ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ وَلَبِسَ خُفَّيْهِ فَلْيُصَلِّ فِيهِمَا، وَلْيَمْسَحْ عَلَيْهِمَا ثُمَّ لَا يَخْلَعْهُمَا إِنْ شَاءَ إِلَّا مِنْ جَنَابَةٍ».
[صحيح] - [رواه الدارقطني] - [سنن الدارقطني: 781]
المزيــد ...
Ayon kay Anas (malugod si Allāh sa kanya): {Ang Sugo ni Allāh (pagpalain siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan) ay nagsabi:
"Kapag nagsagawa ng wuḍū’ ang isa sa inyo at nagsuot siya ng khuff niya, magdasal siya nang nakasuot nito at magpahid siya sa ibabaw nito, pagkatapos huwag siyang maghubad nito kung niloob niya, malibang nasa janābah."}
[Tumpak] - [Nagsalaysay nito si Imām Ad-Dāraquṭnīy] - [Sunan Ad-Dāraquṭnīy - 781]
Naglilinaw ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na kapag nagsuot ang Muslim ng khuff niya matapos na nagsagawa siya ng wuḍū’, pagkatapos nawalang-bisa ito matapos niyon at nagnais siya na magsagawa ng wuḍū’, ukol sa kanya ang magpahid sa ibabaw nito kung nagnais siya niyon. Magdarasal siya nang nakasuot nito at huwag siyang mag-alis nito sa isang yugtong nalalaman; subalit kapag junub siya, kakailanganin sa kanya ang maghubad ng khuff at ang maligo.