หะดีษ: “เจ้าจงละหมาดในสภาพที่ยืน หากไม่สามารถยืนได้ก็ให้นั่ง หากไม่สามารถนั่งได้ก็ให้นอนตะแคง”

عن عمران بن حصين رضي الله عنه قال: كَانَتْ بِي بَوَاسِيرُ، فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الصَّلَاةِ، فَقَالَ:
«صَلِّ قَائِمًا، فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا، فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَعَلَى جَنْبٍ».
[صحيح] - [رواه البخاري] - [صحيح البخاري: 1117]

จากอิมรอน บินหุศ็อยน์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ครั้งหนึ่งฉันเป็นโรคริดสีดวงทวาร ฉันจึงถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกี่ยวกับการละหมาด ท่านกล่าวว่า:
“เจ้าจงละหมาดในสภาพที่ยืน หากไม่สามารถยืนได้ก็ให้นั่ง หากไม่สามารถนั่งได้ก็ให้นอนตะแคง”
[เศาะฮีห์] - [บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์] - [เศาะฮีห์ อัลบุคอรีย์ - 1117]

คำอธิบาย​

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ชี้แจงถึงหลักการพื้นฐานในการละหมาดคือการยืน ยกเว้นในกรณีที่ไม่สามารถยืน ก็จงละหมาดแบบนั่งได้ และหากไม่สามารถละหมาดแบบนั่งได้ ก็จงละหมาดบนสีข้าง(นอนตะแคง).

บทเรียนที่ได้รับจากฮะดีษ

1. การละหมาดจะไม่เสียตราบใดที่ยังมีสติปัญญา ดังนั้นการเปลี่ยนจากสภาพหนึ่งไปสู่อีกสภาพหนึ่งจึงเป็นไปตามความสามารถ
2. ความสง่างามและความสะดวกสบายของศาสนาอิสลามคือการที่ผู้เป็นบ่าวทำอิบาดะฮฺเท่าที่สามารถทำได้