ჰადისი: ფეხზე დამდგარმა ილოცე, თუ არ შეგიძლია დამჯდარმა ილოცე, თუ ისიც არ შეგიძლია გვერდზე დაწოლილმა

عن عمران بن حصين رضي الله عنه قال: كَانَتْ بِي بَوَاسِيرُ، فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الصَّلَاةِ، فَقَالَ:
«صَلِّ قَائِمًا، فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا، فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَعَلَى جَنْبٍ».
[صحيح] - [رواه البخاري] - [صحيح البخاري: 1117]

იმრან იბნ ჰუსაინი (ალლაჰი იყოს მისი კმაყოფილი) ამბობს: მე მქონდა ბუასილი და ვკითხე შუამავალს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ლოცვის შესახებ, მან თქვა:
«ფეხზე დამდგარმა ილოცე, თუ არ შეგიძლია დამჯდარმა ილოცე, თუ ისიც არ შეგიძლია გვერდზე დაწოლილმა».
[სანდო (საჰიჰ)] - [გადმოსცა ალ-ბუხარიმ] - [საჰიჰ ალ-ბუხარი - 1117]

განმარტება

შუამავალი (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განმარტავს, რომ ლოცვაში ფეხზე დგომა სავალდებულოა გარდა იმ შეთხვევაში, თუ არ შეგიძლია. მაშინ ლოცვა შესრულდება დამჯდარი, თუ დამჯდარიც ვერ ხერხდება ლოცვის შესრულება, მაშინ მას შეუძლია ილოცოს დაწოლილმა.

ჰადისის სარგებლობიდან

1. ლოცვის შესრულების ვალდებულება არ გაუქმდება მანამ, სანამ ადამიანის გონება რჩება მწყობრში. მდგომარეობიდან მდგომარეობაზე გადასვლა ხდება შესაძლებლობების მიხედვით.
2. ისლამის ლმობიერება და სიადვილე, რადგან მორწმუნე ისე ასრულებს ღვთისმსახურებას, როგორც მას შეუძლია.