عَنْ أَبَي قَتَادَةَ رضي الله عنه أنَّهُ طَلَبَ غَرِيمًا لَهُ، فَتَوَارَى عَنْهُ ثُمَّ وَجَدَهُ، فَقَالَ: إِنِّي مُعْسِرٌ، فَقَالَ: آللَّهِ؟ قَالَ: آللَّهِ؟ قَالَ: فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُنْجِيَهُ اللهُ مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلْيُنَفِّسْ عَنْ مُعْسِرٍ أَوْ يَضَعْ عَنْهُ».
المزيد
Аз Абуқатода (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки ӯ қарздоре дошт, ки худро аз ӯ пинҳон карда буд. Баъдан ӯро пайдо кард ва он шахс гуфт: Ман тангдаст ҳастам. Абуқатода гуфт: Ба номи Аллоҳ? (рост мегӯӣ)? Гуфт: Ба номи Аллоҳ. Абуқатода гуфт: Зеро ман аз Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидам, ки мефармуд:
"Ҳар касе дӯст дорад, ки Худованд ӯро аз сахтиҳои рӯзи қиёмат наҷот диҳад, пас бояд ба қарздори тангдаст сабукӣ диҳад ё қарзашро бубахшад."
