عَن عبدِ اللهِ بن خُبَيب رضي الله عنه أنه قال:
خَرَجْنَا فِي لَيْلَةٍ مَطِيرَةٍ وَظُلْمَةٍ شَدِيدَةٍ، نَطْلُبُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؛ يُصَلِّي لَنَا، قَالَ: فَأَدْرَكْتُهُ، فَقَالَ: «قُلْ»، فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا، ثُمَّ قَالَ: «قُلْ»، فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا، قَالَ: «قُلْ»، فَقُلْتُ: مَا أَقُولُ؟ قَالَ: «{قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ حِينَ تُمْسِي وَتُصْبِحُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، تَكْفِيكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ».
المزيد
Van Abdoellah ibn Khoebayb (moge Allah tevreden zijn met hem) wordt overgeleverd dat hij zei:
We vertrokken tijdens een donkere en winderige nacht om de boodschapper van Allah (vrede zij met hem) te zoeken terwijl hij voor ons bad. Ik bereikte hem en hij zei: 'Zeg'. Ik zei niets. Toen herhaalde hij: 'Zeg'. Maar ik bleef stil. Hij zei opnieuw: 'Zeg'. Toen zei ik: 'Wat moet ik zeggen?' Hij antwoordde: 'Zeg: "Hij is Allah, de Enige." en de tweemaal herhaalde toevlucht, 's ochtends en 's avonds, zal je beschermen tegen alles.