عَن عبدِ اللهِ بن خُبَيب رضي الله عنه أنه قال:
خَرَجْنَا فِي لَيْلَةٍ مَطِيرَةٍ وَظُلْمَةٍ شَدِيدَةٍ، نَطْلُبُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؛ يُصَلِّي لَنَا، قَالَ: فَأَدْرَكْتُهُ، فَقَالَ: «قُلْ»، فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا، ثُمَّ قَالَ: «قُلْ»، فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا، قَالَ: «قُلْ»، فَقُلْتُ: مَا أَقُولُ؟ قَالَ: «{قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ حِينَ تُمْسِي وَتُصْبِحُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، تَكْفِيكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ».
المزيد
अब्दुल्ला बिन खुबेबच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, तो म्हणाला:
आम्ही एका पावसाळी आणि तीव्र रात्री बाहेर पडलो, अल्लाहच्या मेसेंजरला शोधत, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल. तो आमच्यासाठी प्रार्थना करतो: म्हणून मी त्याला पकडले, आणि तो म्हणाला: “सांग” आणि मी काही बोललो नाही "म्हणून मी म्हणालो: मी काय बोलू? तो म्हणाला: «{सांगा: तो अल्लाह आहे, एक आहे.} आणि जेव्हा तुम्ही संध्याकाळ आणि सकाळी तीन वेळा प्रार्थना करता तेव्हा दोन प्रार्थना तुमच्यासाठी पुरेशा असतात.
