عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللهِ الرَّقَاشِيِّ قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ صَلَاةً، فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ: أُقِرَّتِ الصَّلَاةُ بِالْبِرِّ وَالزَّكَاةِ، قَالَ: فَلَمَّا قَضَى أَبُو مُوسَى الصَّلَاةَ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ فَقَالَ: أَيُّكُمُ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا؟ قَالَ: فَأَرَمَّ الْقَوْمُ، ثُمَّ قَالَ: أَيُّكُمُ الْقَائِلُ كَلِمَةَ كَذَا وَكَذَا؟ فَأَرَمَّ الْقَوْمُ، فَقَالَ: لَعَلَّكَ يَا حِطَّانُ قُلْتَهَا؟ قَالَ: مَا قُلْتُهَا، وَلَقَدْ رَهِبْتُ أَنْ تَبْكَعَنِي بِهَا، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ: أَنَا قُلْتُهَا، وَلَمْ أُرِدْ بِهَا إِلَّا الْخَيْرَ، فَقَالَ أَبُو مُوسَى: أَمَا تَعْلَمُونَ كَيْفَ تَقُولُونَ فِي صَلَاتِكُمْ؟ إِنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَنَا فَبَيَّنَ لَنَا سُنَّتَنَا وَعَلَّمَنَا صَلَاتَنَا، فَقَالَ:
«إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ، ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا، وَإِذْ قَالَ: {غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلا الضَّالِّينَ} [الفاتحة: 7]، فَقُولُوا: آمِينَ، يُجِبْكُمُ اللهُ، فَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا، فَإِنَّ الْإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ، وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ»، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَتِلْكَ بِتِلْكَ، وَإِذَا قَالَ: سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولُوا: اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ، يَسْمَعِ اللهُ لَكُمْ، فَإِنَّ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، وَإِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُوا وَاسْجُدُوا، فَإِنَّ الْإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ»، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَتِلْكَ بِتِلْكَ، وَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمُ: التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلهِ، السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ».
المزيد
Хитан ибн Абдулах ер-Рекаши вели:
„Клањав со Ебу Муса ел-Ешари, радијаллаху анху, и кога тој беше на тешехудот (седењето во намазот), еден човек од присутните рече:
,Намазот е пропишан (и потврден) заедно со доброчинството и зекатот.‘
Кога Ебу Муса го заврши намазот и предаде селам, се сврте кон луѓето и рече:
,Кој од вас ја кажа таа реченица?‘
Луѓето молчеа. Потоа повторно праша:
,Кој од вас ја кажа таа реченица?‘
Повторно никој не одговори. Тогаш рече:
,Можеби ти, Хитан, ја кажа?‘
Одговорив:
,Не, не ја кажав, но се исплашив дека ќе ме обвиниш за неа.‘
Тогаш еден од луѓето рече:
,Јас бев тој што го кажа тоа, и не сакав ништо освен добро.‘
Ебу Муса рече:
,Зарем не знаете како треба да изговарате во вашиот намаз?
Навистина, Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ни одржа хутба, во која ни го објасни нашиот Сунет и нѐ поучи како да го извршуваме нашиот намаз.‘ Па рече:
,Кога ќе се станете за намаз, порамнете ги редовите (сафовите). Потоа, некој од вас нека ве предводи. Кога тој ќе изговори текбир, изговорете го и вие. А кога ќе каже: ,Гајрил Магдуби Алејхим Велед-Даллин‘ (а не на патот на оние врз коишто гневот Свој го разлеа, ниту патот на оние што во заблуда скршнаа!) (ел-Фатиха: 7),
кажете: Амин, и Аллах ќе ви одговори.
Кога имамот ќе изговори текбир и ќе се поклони на руку, и вие изговорете текбир и поклонете се, бидејќи имамот се поклонува пред вас и се издигнува пред вас.‘ Потоа, Пратеникот ﷺ рече:
,Ова е за возврат на тоа.‘
,Кога имамот ќе каже:
Семи‘а-Ллаху лимен хамидех’ (Аллах го слуша оној што Го фали), вие кажете:
,Аллахумме раббена ле-кел-хамд‘ (О Аллах, Господару наш, Тебе Ти припаѓа пофалбата), и Аллах ќе ве чуе. Зашто, Аллах — благословен и возвишен е Тој — вели преку јазикот на Својот Пратеник ﷺ: ,Семи‘а-Ллаху лимен хамидех.‘‘ (Аллах го слуша оној што Го фали).
А кога ќе изговори текбир и ќе падне на сеџда, и вие изговорете текбир и направете сеџда, зашто имамот паѓа на сеџда пред вас и се издигнува пред вас.‘ Потоа, Пратеникот ﷺ рече: ,Ова е за возврат на тоа.‘
,А кога ќе седнете на тешехуд (последното седење), нека првото што ќе го каже некој од вас биде:
Ет-техијјату Ет-тајјибату Ес-салавату лиллaхи, ес-селаму ‘алејке ејјухен-небију ве рахметуллахи ве берекатух, ес-селаму ‘алејна ве ‘ала ‘ибадиллахис-салихин, ешхеду ен лā илахе илла-Ллах, ве ешхеду енне Мухаммеден ‘абдуху ве расулух.‘
(Сите поздрави, благослови и молитви му припаѓаат на Аллах.
Нека е мир врз тебе, о Пејгамбере, и милоста и благословот на Аллах.
Нека е мир врз нас и врз праведните Аллахови робови.
Сведочам дека нема друг бог освен Аллах, и сведочам дека Мухаммед е Негов роб и Пратеник.)
