عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رضي الله عنهما قَالَ: قالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«حَوْضِي مَسِيرَةُ شَهْرٍ، مَاؤُهُ أَبْيَضُ مِنَ اللَّبَنِ، وَرِيحُهُ أَطْيَبُ مِنَ المِسْكِ، وَكِيزَانُهُ كَنُجُومِ السَّمَاءِ، مَنْ شَرِبَ مِنْهَا فَلاَ يَظْمَأُ أَبَدًا».
المزيد
ژ عهبدولڵاهێ كوڕێ عهمری (خودێ ژ ههردووکان ڕازی بیت) گۆت: پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت:
((حهوزا من قوناغا ههیڤهكێ یا دویره، ئاڤا وێ ژ شیری سپیتره، بێهنا وێ ژ مسكێ خۆشتره، ترار و كۆپێن وێ هندی ستێرێن ئهسمانینه، ههر كهسێ ژێ ڤهخۆت؛ ئێدی جارهكا دی تێهنی نابیت)).