Hadith: “ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បានហាមឃាត់ការលក់ស្រា សត្វងាប់ សាច់ជ្រូក និងរូបបដិមា”។

عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ عَامَ الفَتْحِ وَهُوَ بِمَكَّةَ:
«إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَرَّمَ بَيْعَ الخَمْرِ، وَالمَيْتَةِ وَالخِنْزِيرِ وَالأَصْنَامِ»، فَقِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ شُحُومَ المَيْتَةِ، فَإِنَّهَا يُطْلَى بِهَا السُّفُنُ، وَيُدْهَنُ بِهَا الجُلُودُ، وَيَسْتَصْبِحُ بِهَا النَّاسُ؟ فَقَالَ: «لاَ، هُوَ حَرَامٌ»، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ: «قَاتَلَ اللَّهُ اليَهُودَ إِنَّ اللَّهَ لَمَّا حَرَّمَ شُحُومَهَا جَمَلُوهُ، ثُمَّ بَاعُوهُ، فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 2236]

អំពី ជើពៀរ ពិន អាប់ទុលឡោះ رضي الله عنهما ពិតណាស់ គាត់បានឮរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ក្នុងឆ្នាំរំដោះ ខណៈដែលលោកនៅឯក្រុងម៉ាក្កះថា៖
“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បានហាមឃាត់ការលក់ស្រា សត្វងាប់ សាច់ជ្រូក និងរូបបដិមា”។ ពេលនោះ មានគេសួរថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! តើលោកយល់យ៉ាងណាចំពោះខ្លាញ់សត្វដែលងាប់? ពីព្រោះវាត្រូវបានគេប្រើដើម្បីលាបទូក លាបស្បែក និងប្រើជាពន្លឺបំភ្លឺ។ លោកបានឆ្លើយថា៖ “ទេ វាត្រូវបានហាមឃាត់”។ បន្ទាប់មក រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អល់ឡោះជាម្ចាស់បានដាក់បណ្តាសាចំពោះពួកយូដា។ ជាការពិតណាស់ នៅពេលដែលអល់ឡោះហាមឃាត់ខ្លាញ់សត្វ ពួកគេបានយកខ្លាញ់ទៅរំលាយ រួចលក់វា ហើយទទួលទានពីតម្លៃរបស់វា”។
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 2236]

Explanation

ជើពៀរ ពិន អាប់ទុលឡោះ رضي الله عنهما បានឮណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ក្នុងឆ្នាំរំដោះក្រុងម៉ាក្កះ ខណៈដែលលោកស្ថិតនៅឯក្រុងម៉ាក្កះថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បានហាមឃាត់ការលក់ស្រា សត្វងាប់ សាច់ជ្រូក និងរូបបដិមា។ ពេលនោះ មានគេសួរថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! តើគេអនុញ្ញាតឲ្យយើងអាចលក់ខ្លាញ់សត្វដែលងាប់បានទេ? ពីព្រោះគេប្រើវាសម្រាប់លាបទូក លាបស្បែក និងចាក់ប្រេងចង្កៀង។ លោកបានឆ្លើយថា៖ អត់ទេ។ ការលក់វា គឺត្រូវបានហាមឃាត់។ បន្ទាប់មក លោកបានមានប្រសាសន៍ថានៅពេលនោះ៖ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបំផ្លាញពួកយូដា និងបានដាក់បណ្តាសាពួកគេ។ ជាការពិតណាស់ នៅពេលដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ហាមឃាត់ខ្លាញ់សត្វចំពោះពួកគេ ពួកគេបានយកខ្លាញ់នោះទៅរំលាយ ហើយលក់ប្រេងនោះ រួចទទួលទានប្រាក់ដែលបានពីការលក់នោះ។

Benefits from the Hadith

1. អ៊ីម៉ាំ អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ អ្នកមូស្លីមទាំងអស់បានឯកភាពគ្នាលើការហាមឃាត់ការលក់សត្វងាប់(ដោយមិនបានសម្លាប់ត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ឥស្លាម) ស្រា និងសាច់ជ្រូក។
2. អាល់ក៏ទី បាននិយាយថា៖ ហាទីស្ហនេះបង្ហាញថា អ្វីដែលគេមិនអនុញ្ញាតឱ្យទទួលទាន និងទាញយកប្រយោជន៍ពីវា គឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យលក់នោះឡើយ ហើយក៏មិនអនុញ្ញាតឱ្យទទួលទានប្រាក់ដែលបានពីការលក់វានោះដែរ ដូចករណីខ្លាញ់សត្វដែលបានលើកឡើងក្នុងហាទីស្ហ។
3. អ៊ិពនូហាជើរ បាននិយាយថា៖ បរិបទនៃហាទីស្ហនេះបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ ដូចដែលបានបកស្រាយរដោយអ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនថាអត្ថន័យនៃពាក្យថា “ត្រូវបានហាមឃាត់” គឺសំដៅលើការលក់ មិនមែនការប្រើប្រាស់នោះទេ។
4. រាល់ល្បិចកល ឬមធ្យោបាយដែលប្រើដើម្បីធ្វើឱ្យប្រការដែលត្រូវបានហាមឃាត់(ហារ៉ាំ)ក្លាយជាប្រការដែលគេអនុញ្ញាត(ហាឡាល់) គឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។
5. អ៊ីម៉ាំ អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ សាសនវិទូឥស្លាមបាននិយាយថា៖ ក្នុងការហាមឃាត់ជាទូទៅចំពោះការលក់សត្វងាប់ផងដែរ គឺហាមឃាត់ការលក់សាកសពពួកគ្មានជំនឿ ប្រសិនបើយើងបានសម្លាប់គេ ហើយពួកគ្មានជំនឿសុំទិញសាកសពនោះ ឬបង់ជាតម្លៃជំនួស។ ពិតប្រាកដណាស់ មានបញ្ជាក់ក្នុងហាទីស្ហមួយថា៖ ពិតណាស់ ណាវហ្វាល់ ពិន អាប់ទុលឡោះ អាល់មើខហ្ស៊ូមី ត្រូវបានអ្នកមូស្លីមសម្លាប់នៅថ្ងៃសង្រ្គាមខន់ទឹក។ ពេលនោះ ពួកគ្មានជំនឿបានបង់ប្រាក់ចំនួនមួយម៉ឺនទៀរហាំឲ្យណាពី ﷺ ដើម្បីយកសាកសពនោះ។ ប៉ុន្តែលោកមិនបានទទួលយកវាឡើយ ហើយលោកបានប្រគល់សាកសពនោះឲ្យទៅពួកគេ។