عَن أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِذَا وُضِعَتِ الجِنَازَةُ وَاحْتَمَلَهَا الرِّجَالُ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ فَإِنْ كَانَتْ صَالِحَةً قَالَتْ: قَدِّمُونِي، وَإِنْ كَانَتْ غَيْرَ صَالِحَةٍ قَالَتْ: يَا وَيْلَهَا أَيْنَ يَذْهَبُونَ بِهَا؟ يَسْمَعُ صَوْتَهَا كُلُّ شَيْءٍ إِلَّا الإِنْسَانَ، وَلَوْ سَمِعَهُ صَعِقَ».
المزيد
Abu Szaíd al-Khudrí-tól (Allah legyen elégedett vele), miszerint Allah Küldötte (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) azt mondta:
"Midőn a temetési menet indulásra kész és a férfiak viszik azt a vállaikon - ha az elhunyt kegyes istenfélő lélek volt, mondja: Vigyetek gyorsan engem! Ha nem volt kegyes istenfélő, akkor azt mondja: Ó, jaj neki! Hová viszik azt? Minden hallja a hangját, kivéve az emberek. Ha azok is hallanák, eszméletlenül rogynának a földre."
