عن عمر بن الخطاب رضي الله عنه قال:
بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ، شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعَرِ، لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ، وَلَا يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ، حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ، وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ، وَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ، أَخْبِرْنِي عَنِ الْإِسْلَامِ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللهِ، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، وَتَصُومَ رَمَضَانَ، وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنِ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا» قَالَ: صَدَقْتَ، قَالَ: فَعَجِبْنَا لَهُ، يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ، قَالَ: فَأَخْبِرْنِي عَنِ الْإِيمَانِ، قَالَ: «أَنْ تُؤْمِنَ بِاللهِ، وَمَلَائِكَتِهِ، وَكُتُبِهِ، وَرُسُلِهِ، وَالْيَوْمِ الْآخِرِ، وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ» قَالَ: صَدَقْتَ، قَالَ: فَأَخْبِرْنِي عَنِ الْإِحْسَانِ، قَالَ: «أَنْ تَعْبُدَ اللهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ، فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ» قَالَ: فَأَخْبِرْنِي عَنِ السَّاعَةِ، قَالَ: «مَا الْمَسْؤُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنَ السَّائِلِ» قَالَ: فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَتِهَا، قَالَ: «أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا، وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ» قَالَ: ثُمَّ انْطَلَقَ، فَلَبِثْتُ مَلِيًّا ثُمَّ قَالَ لِي: «يَا عُمَرُ، أَتَدْرِي مَنِ السَّائِلُ؟» قُلْتُ: اللهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، قَالَ: «فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ، أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْ».
المزيد
ʿUmar ibn al-Khattábtól (Allah legyen elégedett vele), aki mondta:
Miközben mi Allah Küldöttének (Allah áldja meg adjon neki örök üdvösséget) társaságában ültünk egy nap, eljött hozzánk egy férfi. Vakítóan fehér ruhát viselt és mély fekete színű volt a haja. Nem látszott rajta az utazás pora. Közülünk senki sem ismerte őt. Leült ő is a Próféta (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) mellé, térdeit szorosan az ő térdei mellé és egyik kezét az ő combjára téve, és mondta: 'Ó, Muhammad! Mesélj nekem az Iszlámról!' Allah Küldötte (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) mondta: "Az Iszlám azt jelenti, hogy tanúságot teszel arról, hogy nincs más jogosan imádható isten, kivéve az Egyetlen Allah, és arról, hogy Muhammad, Allah Küldötte! Továbbá azt, hogy (az idejében és a szabályok szerint) elvégzed az imát (assz-szalát), (az előírásoknak megfelelően megadod a szegényeknek járó alamizsnát (az-zakát), végigböjtölöd Ramadánt és elzarándokolsz a Házhoz (Ká'ba), ha arra módot találsz." - Mondta: "Helyesen és az igazat mondtad." Nagyon csodálkoztunk azon, hogy kérdezgeti őt és helyesli a válaszait. - Majd újból szólt (az idegen): "Tudósíts engem a hitről (al-ímán)!" - Ő mondta: "Ez azt jelenti, hogy hiszel Allahban, az Ő Angyalaiban, az Ő (kinyilatkoztatott) Könyveiben, az Ő Küldötteiben, az Ítélet Napjában, hiszel az Allah által elrendelt sorsban (Qadr), annak jó és rossz oldalaiban." - Mondta: "Helyesen és az igazat szóltad." - Majd így szólt: "Tudósíts engem az al-ihszánról!" - Mondta: "Ez az jelenti, hogy úgy szolgálod Allahot, mintha látnád Őt, holott te nem látod Őt, ám Ő lát téged." - Majd kérdezte: "Tudósíts engem az Óráról!" - Mondta: "A kérdezett sem tud arról többet, mint a kérdező." - Majd újból kérdezett: "Mik az Óra előjelei?"- Mondta: "Ha a rabszolganő szüli az úrnőjét. Továbbá, ha azt látod , hogy a mezítelen fejűek és a ruhátlan kecskepásztorok nagy jólétben és gőgösen élnek." Ezután (az idegen) elment. Én egy ideig csendben maradtam. Majd Allah küldötte kérdezte: "Ó, 'Umar! Tudod-e, hogy ki volt a kérdező?"- Én pedig azt feleltem, hogy: Allah és az Ő Küldötte jobban tudja. - Ő pedig mondta: "Ő Dzsibríl (Gábriel Angyal) volt, aki eljött hozzátok azért, hogy tanítsa nektek a Vallásotok dolgait."
