بروز رسانی: در یکی از غزوه‌های پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ زنی را کشته یافتند، پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ کشتن زنان و کودکان را محکوم کردند

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُما:
أَنَّ امْرَأَةً وُجِدَتْ فِي بَعْضِ مَغَازِي النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْتُولَةً، فَأَنْكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَتْلَ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 3014]

از عبدالله بن عمر ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که؛
در یکی از غزوه‌های پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ زنی را کشته یافتند، پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ کشتن زنان و کودکان را محکوم کردند.
[صحیح است] - [بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند] - [صحیح بخاری - 3014]

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در یکی از جنگ‌ها، جنازهٔ زنی می‌بیند، پس کشتن زنان و کودکان نابالغ را محکوم می‌کند.

از نکات این حدیث

1. زنان و کودکانی که نمی‌جنگند و کسانی که در حکم آنان قرار می‌گیرند مانند پیران از کار افتاده و راهبان، کشته نمی‌شوند. البته تا زمانی که صاحب‌نظر و کمکی در جنگ با مسلمانان نباشند، که اگر چنین باشند، کشته می‌شوند.
2. نهی از کشتن زنان و کودکان، زیرا آنها با مسلمانان نمی‌جنگند؛ و هدف از جهاد در راه الله، فقط شکستن شوکت جنگندگان است، تا آنکه دعوت حق به همهٔ مردم برسد.
3. مهربانی پیامبر صلی الله علیه وسلم، حتی در غزوات و جنگ‌ها.