عَن أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ:
وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا شَدِيدًا، فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا، فَلَمَّا أَفَاقَ، قَالَ: أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِئَ مِنَ الصَّالِقَةِ وَالحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ.
المزيد
จากอบูบุรดะฮ์ บิน อบีมูซา เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า:
อบูมูซา มีอาการเจ็บปวดอย่างรุนแรง และเขาเป็นลมในขณะที่ศีรษะของเขาอยู่บนตักของผู้หญิงคนหนึ่งในครอบครัวของเขา และเขาไม่สามารถตอบสนองต่อสิ่งใดๆ ของเธอได้ เมื่อเขาหายดีแล้ว เขาก็กล่าวว่า “ฉันบริสุทธิ์จากผู้ที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้บริสุทธิ์จากเขา” แท้จริงแล้ว ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นผู้บริสุทธิ์จากผู้ที่ส่งเสียงร้องดังเมื่อเกิดภัยพิบัติ (อัล-ซอลิเกาะฮ์) ผู้ที่โกนผมเมื่อเกิดเหตุร้าย (อัล-หาลิเกาะฮ์) และ ผู้ที่ฉีกเสื้อผ้าของเขาเมื่อประสบภัยพิบัติ (อัล-ชาเกาะฮ์)
