Hadith: ជាការពិតណាស់ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកចាកផុតពីអ្នកដែលទ្រហោយំ អ្នកកោរសក់ និងអ្នកហែកសម្លៀកបំពាក់។

عَن أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ:
وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا شَدِيدًا، فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا، فَلَمَّا أَفَاقَ، قَالَ: أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِئَ مِنَ الصَّالِقَةِ وَالحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 1296]

អំពី អាពូពួរហ្ទះ ពិន អាពូមូសា رضي الله عنه បាននិយាយថា៖
អាពូមូសា មានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ ហើយគាត់បានសន្លប់។ ក្បាលរបស់គាត់នៅលើភ្លៅស្ដ្រីម្នាក់នៃគ្រួសាររបស់គាត់។ ស្ដ្រីនោះបានស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំង ហើយគាត់គ្មានលទ្ធភាពទប់ស្កាត់នាងបានឡើយ។ នៅពេលដែលគាត់ដឹងខ្លួនវិញ គាត់បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំចាកផុតពីអ្នកដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ចាកផុតពីជននោះ។ ជាការពិតណាស់ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកចាកផុតពីអ្នកដែលទ្រហោយំ អ្នកកោរសក់ និងអ្នកហែកសម្លៀកបំពាក់។
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 1296]

Explanation

អាពូពួរហ្ទះ បានរៀបរាប់ថា ពិតប្រាកដណាស់ ឪពុករបស់គាត់គឺ អាពូមូសា អល់អាស្ហអារីرضي الله عنه បានឈឺធ្ងន់ រហូតសន្លប់។ ក្បាលរបស់គាត់នៅលើភ្លៅស្ត្រីម្នាក់នៃគ្រួសាររបស់គាត់ ហើយនាងបានស្រែកទ្រហោយំ។ គាត់គ្មានលទ្ធភាពទប់ស្កាត់នាងបានឡើយដោយសារតែគាត់សន្លប់។ នៅពេលគាត់ដឹងខ្លួនវិញ គាត់បាននិយាយថា រូបគាត់ចាកផុតពីអ្នកដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ចាកផុតពីជននោះ។ ជាការពិតណាស់ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកចាកផុតពី៖ ស្ត្រីដែលស្រែកទ្រហោយំខ្លាំងៗពេលជួបរឿងអកុសល។ ស្ត្រីដែលកោរសក់ពេលជួបរឿងអកុសល។ ស្ត្រីដែលហែកសម្លៀកបំពាក់ខ្លួនឯងពេលជួបរឿងអកុសល។ ដោយសារទង្វើទាំងនេះជាទម្លាប់របស់មនុស្សនាសម័យកាលអវិជ្ជា(ជើហ៊ីលីយ៉ះ)។ ផ្ទុយទៅវិញ គេបង្គាប់ប្រើឱ្យអត់ធ្មត់ពេលជួបគ្រោះ និងរឿងអកុសល ហើយសង្ឃឹមទទួលផលបុណ្យពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។

Benefits from the Hadith

1. ហាមឃាត់ការហែកសម្លៀកបំពាក់ កោរសក់ និងស្រែកខ្លាំងៗពេលជួបគ្រោះ ហើយទង្វើទាំងនេះ គឺជាបាបកម្មធំ។
2. ការកើតទុក្ខ និងយំធម្មតាដោយមិនទួញសោក និងមិនទ្រហោយំខ្លាំងៗ គឺមិនត្រូវបានហាមឃាត់ឡើយ ព្រោះវាមិនផ្ទុយនឹងការអត់ធ្មត់ចំពោះការកំណត់ព្រេងវាសនារបស់អល់ឡោះនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាក្តីមេត្តា។
3. ហាមឃាត់ចំពោះការមិនពេញចិត្ត ឬខឹងសម្បាចំពោះព្រេងវាសនាឈឺចាប់ដែលអល់ឡោះបានកំណត់ មិនថាតាមរយៈពាក្យសម្តី ឬកាយវិការ។
4. ចាំបាច់ត្រូវអត់ធ្មត់នៅពេលដែលជួបគ្រោះ ឬរឿងអកុសល។