Ҳадис: Ҳаргоҳ садои азонро шунидед, монанди он чи муаззин мегӯяд, бигӯед

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيِّ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِذَا سَمِعْتُمُ النِّدَاءَ، فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ المُؤَذِّنُ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 611]

Аз Абусаъиди Худрӣ (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд:
"Ҳаргоҳ садои азонро шунидед, монанди он чи муаззин мегӯяд, бигӯед."
[Саҳеҳ] - [متفق عليه] - [Саҳеҳ Бухорӣ - 611]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ташвиқ карданд, ки ҳангоми шунидани азон ба гуфтаҳои муаззин посух бидиҳем. Ба ин шакл, ки ҳар чизе муаззин мегӯяд, ҷумла ба ҷумла монанди ӯ бигӯем. Пас ҳар вақто ки муаззин такбир (Аллоҳу акбар) гуфт, баъд аз ӯ такбир гӯем ва вақто ки шаҳодатайнро гуфт, баъди ӯ шаҳодатайнро бигӯем. Аммо баъд аз лафзҳои "ҳайя ъалас-салот, ҳайя ъалал-фалоҳ" (Ло ҳавла ва ло қуввата илло биллоҳ) гуфта мешавад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Агар чанд муаззин дар як вақт азон гӯянд, муаззини дуввумро баъд аз муаззини аввал посух медиҳад. Ба далели умуми ҳадис.
2. Дар ҳама ҳолат ба муаззин посух гуфта мешавад, магар дар ҳолате, ки шахс дар ҳоҷатхона бошад ё дар ҳоли қазои ҳоҷат бошад.