عَنِ النَّوَّاسِ بْنِ سِمْعَانَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«البِرُّ: حُسْنُ الخُلُقِ، وَالإِثْمُ مَا حَاكَ فِي صَدْرِكَ، وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ النَّاسُ».
وَعَنْ وَابِصَةَ بْنِ مَعْبَدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «جِئْتَ تَسْأَلُ عَنِ البِرِّ وَالإِثْمِ»، قُلْتُ: نَعَمْ، قَالَ: «اسْتَفْتِ قَلْبَكَ، البِرُّ: مَا اطْمَأَنَّتْ إلَيْهِ النَّفْسُ، وَاطْمَأَنَّ إلَيْهِ القَلْبُ، وَالإِثْمُ: مَا حَاكَ فِي نَفْسِكَ وَتَرَدَّدَ فِي الصَّدْرِ، وَإِنْ أَفْتَاكَ النَّاسُ وَأَفْتَوْكَ».
المزيد
از نواس بن سمعان انصاری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«نیکی، [همان] خوش اخلاقی است، و گناه آن چیزی است که در سینه‌ات تردید و اضطراب آفریند، و دوست نداری مردم از آن آگاه شوند». از وابصه بن معبد (رضی الله عنه) روایت است که گفت: نزد رسول الله (صلی الله علیه و سلم) آمدم، فرمودند: «آمده‌ای تا در باره‌ی نیکی و گناه بپرسی؟» گفتم: آری. فرمودند: «از قلب خود بپرس [که حقیقت چیست]، نیکی آن است که نفس [انسان] به آن آرامش یابد و قلب بدان اطمینان کند؛ و گناه آن است که در نفس تو تردید و اضطراب ایجاد کند و در سینه درنگد حتی اگر مردم [به حلال بودنش] فتوا دهند و تو را اجازه دهند».
