ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਇਹ ਕਿਹਾ ਕਰੋ: "لا إله إلا الله وحده لا شريك له، الله أكبر كبيرًا، والحمد لله كثيرًا، وسبحان الله رب العالمين، ولا حول ولا قوة إلا بالله العزيز الحكيم - ਲਾ ਇਲਾਹਾ ਇੱਲੱਲਾਹੁ ਵਾਹਦਾਹੁ ਲਾ ਸ਼ਰੀਕਾ ਲਹੁ, ਅੱਲਾਹੁ ਅਕਬਰ ਕਬੀਰਾ, ਵਲਹਮਦੁ ਲਿੱਲਾਹੀ ਕਸੀਰਾ, ਵਾ ਸੁਬਹਾਨ ਅੱਲਾਹੀ ਰੱਬਿੱਲ ਆਲਮੀਨ, ਲਾ ਹੌਲਾ ਵਲਾ ਕੁਵੱਤਾ ਇੱਲਾ ਬਿੱਲਾ-ਹਿੱਲ-ਅਜ਼ੀਜ਼ਿਲ-ਹਕੀਮ।

عَنْ سَعْدٍ رضي الله عنها قَالَ:
جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: عَلِّمْنِي كَلَامًا أَقُولُهُ، قَالَ: «قُلْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، اللهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا، سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ» قَالَ: فَهَؤُلَاءِ لِرَبِّي، فَمَا لِي؟ قَالَ: «قُلْ: اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2696]

ਸਾਅਦ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:
ਇੱਕ ਬੱਦੁ (ਦਿਹਾਤੀ) ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਬੋਲ ਸਿਖਾਓ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਰਹਾਂ। ਆਪ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਇਹ ਕਿਹਾ ਕਰੋ: "لا إله إلا الله وحده لا شريك له، الله أكبر كبيرًا، والحمد لله كثيرًا، وسبحان الله رب العالمين، ولا حول ولا قوة إلا بالله العزيز الحكيم - ਲਾ ਇਲਾਹਾ ਇੱਲੱਲਾਹੁ ਵਾਹਦਾਹੁ ਲਾ ਸ਼ਰੀਕਾ ਲਹੁ, ਅੱਲਾਹੁ ਅਕਬਰ ਕਬੀਰਾ, ਵਲਹਮਦੁ ਲਿੱਲਾਹੀ ਕਸੀਰਾ, ਵਾ ਸੁਬਹਾਨ ਅੱਲਾਹੀ ਰੱਬਿੱਲ ਆਲਮੀਨ, ਲਾ ਹੌਲਾ ਵਲਾ ਕੁਵੱਤਾ ਇੱਲਾ ਬਿੱਲਾ-ਹਿੱਲ-ਅਜ਼ੀਜ਼ਿਲ-ਹਕੀਮ।" (ਅਰਥਾਤ: ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਮਾਬੂਦ (ਇਸ਼ਟ/ਪੂਜਣਯੋਗ) ਨਹੀਂ; ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਸਾਂਝੀਦਾਰ (ਸ਼ਰੀਕ) ਨਹੀਂ। ਅੱਲਾਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਲਈ ਸਾਰੀ ਵਡਿਆਈ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਕਮੀ ਤੋਂ ਪਾਕ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ ਦਾ ਰੱਬ ਹੈ। ਗੁਨਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸਰਬ-ਗਿਆਨੀ ਹੈ।) ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਲਈ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਹਨ? ਆਪ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਇਹ ਕਹੋ: ”اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي - ਅੱਲਾਹੁੱਮੱਗ-ਫਿਰਲੀ ਵਰਹਮਨੀ ਵਾਹਦਿਨੀ ਵਰਜ਼ੁਕਨੀ (ਅਰਥਾਤ: ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ, ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰ, ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਅਤਾ ਕਰ)।"
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 2696]

ਵਿਆਖਿਆ

ਇੱਕ ਬਦਵੀ ਮੁੰਡਾ ਜੋ ਬਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਜ਼ਿਕਰ ਸਿਖਾਉਣ ਜੋ ਉਹ ਰੋਜ਼ ਕਹਿ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਹੋ: "ਲਾ ਇਲਾਾਹਾ ਇੱਲੱਲਾਹੁ ਵਹਦਹੁ ਲਾ ਸ਼ਰੀਕ ਲਹੁ" — ਇਹ ਤੌਹੀਦ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਰੱਬ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ। "ਅੱਲਾਹੁ ਅਕਬਰੁ ਕਬੀਰਾਂ" — ਅਰਥ ਹੈ: ਅੱਲਾਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਅਰਥ: ਅੱਲਾਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹੈ। "ਵਲਹਮਦੁ ਲਿੱਲਾਹਿ ਕਸੀਰਾ" — ਅਰਥ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਾਰੀ ਸ਼ਲਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਹੈ। ਅਰਥ: ਅਰਥਾਤ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਬੇਅੰਤ ਸਿਫਤਾਂ, ਕਰਤੂਤਾਂ ਅਤੇ ਅਨਗਿਣਤ ਨੇਮਤਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸ਼ੁਕਰ ਅਤੇ ਸਿਹਾਰਾ। "ਸੁਭਾਨ ਅੱਲਾਹਿ ਰੱਬਿੱਲਾ'ਲਾਮੀਨ" — ਅਰਥ: ਸਾਰੇ ਜਹਾਨਾਂ ਦਾ ਰੱਬ, ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਰਕਤ ਅਤੇ ਕਮਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਅਰਥ: ਮਾੜ੍ਹੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਰੇ ਰਹਿਣਾ। "ਲਾ ਹੌਲਾ ਵਲਾ ਕੁਵੱਤਾ ਇੱਲਾ ਬਿੱਲਾਹਿੱਲਾਜ਼ੀਜ਼ਿੱਲਹਕੀਮ" — ਅਰਥ: ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਕੋਈ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਬਸ ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ। ਅਰਥ: ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਦਦ, ਰਹਿਮਤ ਤੇ ਰਾਹਤ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਫ਼ਜ਼ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਬਰਕਤ ਲਈ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਦੋਆ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?" ਉਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਹੋ: "ਅੱਲਾਹੁਮਮਾ ਅਗਫਿਰ ਲੀ" — ਮਤਲਬ: ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ। ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਕੇ, "ਵਾਰਹਮਨੀ" — ਮਤਲਬ: ਮੈਨੂੰ ਰਹਿਮ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਤੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਫ਼ਾਇਦੇ ਅਤੇ ਭਲਾਈਆਂ ਪਹੁੰਚਾ। ਮੇਰੀ ਹਿਦਾਇਤ ਕਰ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਵਿਖਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤਾਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ (ਸਿਰਾਤੁਲ ਮੁਸਤਕੀਮ) ਵੱਲ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਜ਼ੀ ਦੇ। ਹਲਾਲ ਰੋਜ਼ੀ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਆਫ਼ੀਅਤ (ਸਲਾਮਤੀ)।

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਰਗ਼ੀਬ — "ਲਾ ਇਲਾਹ ਇੱਲੱਲਾਹ" (ਤੌਹੀਦ ਦਾ ਇਲਾਨ), "ਅੱਲਾਹੁ ਅਕਬਰ" (ਅੱਲਾਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ), "ਅਲਹਮਦੁ ਲਿਲ্লাহ" (ਸਾਰੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਹੈ), "ਸੁਭਾਨ ਅੱਲਾਹ" (ਅੱਲਾਹ ਹਰ ਔਬ ਤੋਂ ਪਾਕ ਹੈ) — ਵਿੱਚ ਹੈ।
2. ਦੁਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
3. ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਇਹ ਪਸੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਸਾਬਤ ਦੁਆਵਾਂ ਨਾਲ ਦੁਆ ਕਰੇ ਜੋ ਦੁਨਿਆ ਤੇ ਆਖਰਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਸਮੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ।ਉਹ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਇਖਤਿਆਰ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋ ਚੰਗੀ ਦੁਆ ਚਾਹੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
4. ਬੰਦੇ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨਿਆ ਅਤੇ ਆਖਰਤ ਵਿਚ ਫ਼ਾਇਦਾ ਦੇਵੇ।
5. ਮਾਫ਼ੀ, ਰਹਿਮਤ ਅਤੇ ਰਿਜ਼ਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਚੰਗਾਈਆਂ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਹੈ।
6. ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ﷺ ਆਪਣੀ ਉਮੱਤ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋਵੇ।
7. ਮਾਫ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਹਿਮਤ ਦਾ ਜਿਕਰ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤਹਿਰੀਰ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਫ਼ੀ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਅਤੇ ਮਿਟਾਉਣ ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਹਿਮਤ ਚੰਗਾਈਆਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਅਤੇ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਇਹੀ ਵੱਡੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹੈ।