ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।" ਇੱਕ ਅਨਸਾਰੀ ਸਹਾਬੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਯਾ ਰਸੂਲੱਲਾਹ! ਨੌਕਰ-ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ (ਭਾਈ, ਭਤਿਜਾ ਆਦਿ) ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ?" ਆਪਣੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਨੌਕਰ-ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤਾਂ ਮੌਤ ਵਾਂਗੂ ਹਨ!

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِيَّاكُمْ وَالدُّخُولَ عَلَى النِّسَاءِ» فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَرَأَيْتَ الحَمْوَ؟ قَالَ: «الحَمْوُ المَوْتُ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 5232]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਅਕਬਾ ਬਿਨ ਆਮਰ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:
"ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।" ਇੱਕ ਅਨਸਾਰੀ ਸਹਾਬੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਯਾ ਰਸੂਲੱਲਾਹ! ਨੌਕਰ-ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ (ਭਾਈ, ਭਤਿਜਾ ਆਦਿ) ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ?" ਆਪਣੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਨੌਕਰ-ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤਾਂ ਮੌਤ ਵਾਂਗੂ ਹਨ!"
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 5232]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਅਜਨਬੀ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰਲਣ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਰਮਾਇਆ:"ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਡਰੋ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਨਾ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਓ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਨਾ ਆਉਣ।"
ਇੱਕ ਅਨਸਾਰੀ ਸਹਾਬੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਕੀ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਪਤੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਬਾਰੇ — ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਦਾ ਭਰਾ, ਉਸ ਦਾ ਭਤਿਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਚਾਚਾ, ਚਾਚੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ — ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ (ਇਹ ਔਰਤ) ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੇ ਇਹ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੁੰਦੀ?"
ਅਤਾ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਉਸ (ਪਤੀ ਦੇ ਕਰੀਬੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ) ਤੋਂ ਇਉਂ ਬਚੋ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋ!" ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਦੇ ਕਰੀਬੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ (ਖ਼ਲਵਤ) ਫਿਤਨੇ (ਪਾਪ) ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਤਬਾਹੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਲਈ ਪਤੀ ਦੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ (ਜਿਵੇਂ ਭਰਾ, ਭਤਿਜਾ ਆਦਿ), ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ, ਅਜਨਬੀ ਮਰਦ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।ਇਸਦਾ ਕਾਰਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ: ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਫਿਤਨੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਔਰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਨਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੋਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਭਰਾ (ਜਿਵੇਂ ਭੈਣੀਏ ਦਾ ਮਰਦ) ਦਾ ਆਪਣੀ ਭਾਬੀ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਹੋਣਾ (ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਕਮਰੇ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ) — ਇਹ ਮੌਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਫਰਤਯੋਗ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦਿਹ ਹੈ।ਜਦਕਿ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਮਰਦ ਤੋਂ ਤਾਂ ਲੋਕ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਅਜਨਬੀ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਮਨਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਕਿ ਜ਼ਿਨਾ (ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ) ਦੇ ਵਾਪਰਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
2. ਇਹ ਹਿਕਮਤ ਸਭ ਅਜਨਬੀ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਆਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜੋ ਔਰਤ ਲਈ ਮਹਰਮ ਨਹੀਂ ਹਨ।ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨਾਈ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿੱਥੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
3. ਗਲਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਰ (ਬੁਰਾਈ) ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਨਾ ਰਹੇ।
4. ਇਮਾਮ ਨਵਵੀ ਰਹਿਮਹੁੱਲਾਹ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਹਲ-ਏ-ਇਲਮ (ਅਲਿਮਾਂ) ਦਾ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਇਤਫ਼ਾਕ (ਸਹਿਮਤੀ) ਹੈ ਕਿ 'ਅਹਮਾਅ' (الأَحْمَاء) ਉਸ ਔਰਤ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ — ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਚਾਚਾ, ਭਰਾ, ਭਤਿਜਾ, ਚਾਚੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ।'ਅਖਤਾਨ' (الأَخْتَان) ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਰਦ ਦੀ ਬੀਵੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'ਅਸਹਾਰ' (الأَصْهَار) ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ — ਯਾਨੀ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ — ਲਈ ਆਮ ਲਫ਼ਜ਼ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"
5. **(ਅਲ-ਹਮੂ) ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਬਨ ਹਜਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।**ਤੁਲਨਾ ਦਾ ਮਕਸਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਗੁਨਾਹ ਵਾਪਰੇ ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ ਜੇ ਗੁਨਾਹ ਹੋ ਕੇ ਸਜ਼ਾ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।** **ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਹੈ ਜੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਆ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦੇਵੇ।**