عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْكِبِي، فَقَالَ:
«كُنْ فِي الدُّنْيَا كَأَنَّكَ غَرِيبٌ أَوْ عَابِرُ سَبِيلٍ»، وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ، يَقُولُ: إِذَا أَمْسَيْتَ فَلاَ تَنْتَظِرِ الصَّبَاحَ، وَإِذَا أَصْبَحْتَ فَلاَ تَنْتَظِرِ المَسَاءَ، وَخُذْ مِنْ صِحَّتِكَ لِمَرَضِكَ، وَمِنْ حَيَاتِكَ لِمَوْتِكَ.
المزيد
ژ ئبن عومه‌ری (خودێ ژ هه‌ردووکان ڕازی بیت) گۆت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ملێ من گرت و گۆت:
((تو د دونیایێدا وه‌كی مرۆڤێ غه‌ریب یان یێ ڕێڤینگ به))، عه‌بدولڵاهێ كوڕێ عومه‌ری ژی دگۆت: ئه‌گه‌ر ل ته بوو ئێڤار؛ ل هیڤییا سپێدێ نه‌به و ئه‌گه‌ر ل ته بوو سپێده؛ ل هیڤییا ئێڤاری نه‌به، و تو ده‌مێ ساخله‌مییا خۆ به‌ری نه‌ساخییێ ژ ده‌ست نه‌ده و ژییێ خۆ به‌ری مرنا خۆ ژی ژ ده‌ست نه‌ده (ئانكو ل ده‌مێ تو یێ ساخله‌م و ل ده‌مێ هێشتا تو یێ ساخ بۆ خۆ كاربكه و تشته‌كی بۆ قیامه‌تا خۆ ئاماده بكه).
