Hadith: “ខ្ញុំពិតជាដឹងនូវពាក្យមួយ ប្រសិនបើគេសូត្រវា នោះអ្វី(កំហឹង)ដែលគេមាននឹងរសាយចេញពីរូបគេជាមិនខាន។ ប្រសិនបើគេសូត្រថា៖ “أعُوذ باللهِ منَ الشَّيطَانِ الرَّجِيمِ” (ខ្ញុំសុំពីអល់ឡោះមេត្ដាបញ្ចៀសរូបខ្ញុំពីស្ហៃតនដែលត្រូវគេប្រទេចផ្តាសា) នោះអ្វី(កំហឹង)ដែលគេមាននឹងរសាយបាត់ចេញពីរូបគេ។

عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ رضي الله عنه قَالَ:
كُنْتُ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجُلاَنِ يَسْتَبَّانِ، فَأَحَدُهُمَا احْمَرَّ وَجْهُهُ، وَانْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ، لَوْ قَالَ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ، ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ» فَقَالُوا لَهُ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ»، فَقَالَ: وَهَلْ بِي جُنُونٌ؟
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 3282]

អំពី ស៊ូឡៃម៉ាន ពិន ស៊ូរ៉ត់ رضي الله عنه បាននិយាយថា៖
ខ្ញុំបានអង្គុយជាមួយណាពី ﷺ ។ ខណៈនោះ មានបុរសពីរនាក់ជេរប្រមាថគ្នា។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរមុខឡើងក្រហម សរសៃកឡើងប៉ោង។ ពេលនោះ ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ខ្ញុំពិតជាដឹងនូវពាក្យមួយ ប្រសិនបើគេសូត្រវា នោះអ្វី(កំហឹង)ដែលគេមាននឹងរសាយចេញពីរូបគេជាមិនខាន។ ប្រសិនបើគេសូត្រថា៖ “أعُوذ باللهِ منَ الشَّيطَانِ الرَّجِيمِ” (ខ្ញុំសុំពីអល់ឡោះមេត្ដាបញ្ចៀសរូបខ្ញុំពីស្ហៃតនដែលត្រូវគេប្រទេចផ្តាសា) នោះអ្វី(កំហឹង)ដែលគេមាននឹងរសាយបាត់ចេញពីរូបគេ។ ហេតុនេះ ពួកគេក៏បានប្រាប់បុរសនោះថា៖ ពិតណាស់ ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរអ្នកសុំពីអល់ឡោះឲ្យទ្រង់បញ្ចៀសពីស្ហៃតន”។ ពេលនោះ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ តើខ្ញុំឆ្កួតឬ?
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 3282]

Explanation

ថ្ងៃមួយ មានបុរសពីរនាក់បានជេរប្រមាថគ្នានៅចំពោះមុខណាពី ﷺ ។ មុខរបស់បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមគេទាំងពីរឡើងក្រហម សរសៃកឡើងប៉ោងដោយកំហឹង។
ពេលនោះ ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំពិតជាដឹងនូវពាក្យមួយដែលប្រសិនបើបុរសដែលកំពុងខឹងនេះសូត្រវា នោះកំហឹងរបស់គេនឹងរសាយបាត់ជាមិនខាន។ ប្រសិនបើបុរសនោះសូត្រថា៖ “أعُوذ باللهِ منَ الشَّيطَانِ الرَّجِيمِ” (ខ្ញុំសុំពីអល់ឡោះមេត្ដាបញ្ចៀសរូបខ្ញុំពីស្ហៃតនដែលត្រូវគេប្រទេចផ្តាសា)។
ពួកគេក៏បានប្រាប់ទៅបុរសនោះថា៖ ពិតណាស់ ណាពី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចូរអ្នកសុំពីអល់ឡោះឲ្យទ្រង់បញ្ចៀសពីស្ហៃតន។
ពេលនោះ បុរសនោះបានតបថា៖ តើខ្ញុំឆ្កួតឬ? ដោយគាត់គិតថា មានតែមនុស្សឆ្កួតទេដែលមិនសុំពីអល់ឡោះឲ្យបញ្ចៀសពីស្ហៃតននោះ។

Benefits from the Hadith

1. បញ្ជាក់ពីការយកចិត្តទុកដាក់របស់ណាពី ﷺ ក្នុងការចង្អុលបង្ហាញ និងណែនាំនៅពេលស្ថានភាពតម្រូវ។
2. កំហឹង គឺមកពីស្ហៃតន។
3. បង្គាប់ប្រើឱ្យសុំពីអល់ឡោះឲ្យបញ្ចៀសពីស្ហៃតនដែលត្រូវគេប្រទេចផ្តាសានៅពេលមានកំហឹង។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖
4. ﴿وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ﴾
5. (ហើយប្រសិនបើមានការញុះញង់ពីស្ហៃតនកើតមានចំពោះអ្នក ចូរអ្នកសុំពីអល់ឡោះឱ្យបញ្ចៀសឱ្យឆ្ងាយ(ពីវា)។
6. ព្រមានអំពីការជេរប្រមាថគ្នា និងដាក់បណ្តាសាគ្នា ព្រោះវានាំទៅរកការបំផ្លាញទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស។
7. ពាំនាំដំបូន្មានល្អដល់អ្នកដែលមិនបានឮដើម្បីឱ្យពួកគេទទួលបានប្រយោជន៍ពីពាក្យទូន្មាននោះ។
8. ណាពី ﷺ លោកបានព្រមានពីកំហឹង ព្រោះវានាំទៅរកប្រការអាក្រក់ និងការធ្វើអ្វីដោយមិនគិត។ ណាពី ﷺ លោកមិនខឹងឡើយ លើកលែងតែមានការរំលោភបំពានលើច្បាប់របស់អល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ដែលនេះជាការខឹងដែលត្រូវបានគេកោតសរសើរ។
9. អ៊ីម៉ាំ អាន់ណាវ៉ាវី បានពន្យល់ថា ពាក្យសម្តីរបស់បុរសនោះ “តើខ្ញុំឆ្កួតឬ?”៖ អាចថាអ្នកនិយាយនេះជាមនុស្សពុតត្បុត ឬជាជនជាតិអារ៉ាប់ជនបទដែលមិនសូវមានការអប់រំ។