أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونِي، وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ، وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ، فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2558]
المزيــد ...
از ابوهریره رضیاللهعنه روایت است که:
مردی گفت: یا رسول الله، من خویشانی دارم که پیوندم را با آنان پیوسته میدارم اما آنان قطع رابطه میکنند و به آنان نیکی میکنم ولی آنان در حق من بدی میکنند و با آنان شکیبایی میورزم ولی آنان با من رفتار جاهلانهای دارند. ایشان فرمودند: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ، فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ»: «اگر چنان باشی که میگویی، چنان است که گویا به آنان خاکستر داغ میخورانی و همواره از سوی الله یاوری با تو علیه آنان است، مادامی که چنین باشی».
[صحیح است] - [به روایت مسلم] - [صحیح مسلم - 2558]
مردی نزد پیامبر صلیاللهعلیهوسلم شکایت کرد که خویشانی دارد و با آنان به نیکی رفتار میکند و آنان برعکس نیکیاش با او تعامل میکنند؛ روابط خود را با آنان حفظ میکند، اما آنان قطع رابطه میکنند و با نیکوکاری و وفاداری با آنان رفتار میکند و آنان با جور و جفا با وی رفتار میکنند و در حقشان شکیبایی میورزد و از آنان درمیگذرد، اما با سخن و کردار زشت رفتار جاهلانهای با او دارند؛ با این وضعیت، آیا رابطهٔ خود را با آنان ادامه دهد؟
پس پیامبر صلیاللهعلیهوسلم میفرماید: «اگر چنان باشی که میگویی، آنان را نزد خودشان خوار و زبون کردهای و انگار به آنان خاکستر داغ میخورانی؛ و این به سبب نیکی زیاد تو و زشتی کار آنها نزد خودشان است؛ و همواره از سوی الله یاریگری علیه آنان خواهی داشت و از تو در برابر آزار آنان دفاع خواهد کرد، تا وقتی که همین نیکیکردن به آنان را ادامه دهی و آنان به بدی در حق تو ادامه دهند.