عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِامْرَأَةٍ مِنَ الْأَنْصَارِ سَمَّاهَا ابْنُ عَبَّاسٍ فَنَسِيتُ اسْمَهَا: «مَا مَنَعَكِ أَنْ تَحُجِّي مَعَنَا؟» قَالَتْ: لَمْ يَكُنْ لَنَا إِلَّا نَاضِحَانِ فَحَجَّ أَبُو وَلَدِهَا وَابْنُهَا عَلَى نَاضِحٍ وَتَرَكَ لَنَا نَاضِحًا نَنْضِحُ عَلَيْهِ، قَالَ: «فَإِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فَاعْتَمِرِي، فَإِنَّ عُمْرَةً فِيهِ تَعْدِلُ حَجَّةً».
المزيد
Od Ibn Abbasa, radijallahu anhuma, prenosi se da je kazao:
Poslanik, alejhisselam, rekao je nekoj Ensarijki (Ibn Abbas joj je spomenuo ime, ali sam ga zaboravio): "Šta te je spriječilo da obaviš hadždž s nama? Rekla je: 'Imali smo samo dvije deve koje koristimo za navodnjavanje.' Na jednoj je hadždž obavio otac njenog djeteta i njen sin, a drugu je ostavio za navodnjavanje. Poslanik tada reče : 'Kada nastupi ramazan, obavi umru, jer umra u ramazanu je kao hadž.'"
