عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِامْرَأَةٍ مِنَ الْأَنْصَارِ سَمَّاهَا ابْنُ عَبَّاسٍ فَنَسِيتُ اسْمَهَا: «مَا مَنَعَكِ أَنْ تَحُجِّي مَعَنَا؟» قَالَتْ: لَمْ يَكُنْ لَنَا إِلَّا نَاضِحَانِ فَحَجَّ أَبُو وَلَدِهَا وَابْنُهَا عَلَى نَاضِحٍ وَتَرَكَ لَنَا نَاضِحًا نَنْضِحُ عَلَيْهِ، قَالَ: «فَإِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فَاعْتَمِرِي، فَإِنَّ عُمْرَةً فِيهِ تَعْدِلُ حَجَّةً».
المزيد
จากอิบนุอับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ได้กล่าวว่า:
ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวแก่หญิงชาวอันศอรคนหนึ่ง ซึ่งอิบนุอับบาสเคยบอกชื่อนางแก่ฉันแล้วแต่ฉันลืมชื่อนาง : "อะไรขัดขวางไม่ให้เจ้าประกอบพิธีฮัจญ์ร่วมกับเรา?" นางกล่าวว่า "เราไม่มีอะไรนอกจากอูฐสองตัวเท่านั้น ดังนั้นสามีและลูกจึงประกอบพิธีฮัจญ์ด้วยอูฐตัวหนึ่ง และทิ้งอีกตัวไว้ให้เราใช้ตักน้ำจากบ่อ" ท่านเราะซูลกล่าวว่า: "เมื่อเดือนเราะมะฎอนมาถึง ก็จงทำอุมเราะฮ์ เพราะการทำอุมเราะฮ์ในเดือนรอมะฎอนนั้นเทียบเท่ากับการทำฮัจญ์"
