عَن عبدِ اللهِ بن خُبَيب رضي الله عنه أنه قال:
خَرَجْنَا فِي لَيْلَةٍ مَطِيرَةٍ وَظُلْمَةٍ شَدِيدَةٍ، نَطْلُبُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؛ يُصَلِّي لَنَا، قَالَ: فَأَدْرَكْتُهُ، فَقَالَ: «قُلْ»، فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا، ثُمَّ قَالَ: «قُلْ»، فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا، قَالَ: «قُلْ»، فَقُلْتُ: مَا أَقُولُ؟ قَالَ: «{قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ حِينَ تُمْسِي وَتُصْبِحُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، تَكْفِيكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ».
المزيد
Аз Абдуллоҳ ибни Хубайб (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт:
Дар шаби боронӣ ва бисёр торик дар ҷустуҷӯи Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) берун омадем, то барои мо намоз бигзорад. Пас ӯро ёфтем ва ӯ фармуд: "Бигӯ" ва ман чизе нагуфтам, сипас фармуд: "Бигӯ", вале ман чизе нагуфтам, боз фармуд:"Бигӯ", Гуфтам: Чӣ бигӯям? Фармуд: "Ҳангоми субҳ ва шом (Қул ҳуваллоҳу аҳад) ва муъаввизатайнро се бор бигӯ, туро аз ҳама чиз кифоят мекунад."
