عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِامْرَأَةٍ مِنَ الْأَنْصَارِ سَمَّاهَا ابْنُ عَبَّاسٍ فَنَسِيتُ اسْمَهَا: «مَا مَنَعَكِ أَنْ تَحُجِّي مَعَنَا؟» قَالَتْ: لَمْ يَكُنْ لَنَا إِلَّا نَاضِحَانِ فَحَجَّ أَبُو وَلَدِهَا وَابْنُهَا عَلَى نَاضِحٍ وَتَرَكَ لَنَا نَاضِحًا نَنْضِحُ عَلَيْهِ، قَالَ: «فَإِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فَاعْتَمِرِي، فَإِنَّ عُمْرَةً فِيهِ تَعْدِلُ حَجَّةً».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1256]
المزيــد ...
Аз ибни Аббос (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки гуфт:
Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба зане аз ансор, ки номашро ибни Аббос зикр карда буд, аммо ман фаромӯш кардам, гуфт: "Чӣ чиз туро аз ҳаҷ кардан бо мо боз дошт?" Он зан гуфт: Мо ҳамагӣ ду шутур доштем, ки шавҳарам бо писараш бо он ҳаҷ рафтанд ва якеро барои мо боқӣ гузоштанд, ки бо он барои худ об биёрем. Фармуданд: "Чун моҳи Рамазон фаро расид, умра бикун, зеро умра дар Рамазон баробари як ҳаҷ аст."
[Саҳеҳ] - [متفق عليه] - [Саҳеҳ Муслим - 1256]
Ҳангоме ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз ҳаҷҷи видоъ баргашт, ба як зани ансорӣ, ки ҳаҷ накарда буд, гуфт: Чӣ чиз туро аз адои ҳаҷ бо мо боз дошт?
Он зан узр пеш овард, ки онҳо ду шутур доранд ва бар яке шавҳару писараш ҳаҷ рафтанд ва дуюмиро барои аз чоҳ об овардан барояшон гузоштанд.
Пас Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ гуфт, ки адои умра дар Рамазон баробари савоби як ҳаҷ аст.