عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رضي الله عنه قَالَ:
جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: أَرَأَيْتَ رَجُلًا غَزَا يَلْتَمِسُ الْأَجْرَ وَالذِّكْرَ، مَا لَهُ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا شَيْءَ لَهُ» فَأَعَادَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، يَقُولُ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا شَيْءَ لَهُ» ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْبَلُ مِنَ الْعَمَلِ إِلَّا مَا كَانَ لَهُ خَالِصًا، وَابْتُغِيَ بِهِ وَجْهُهُ»
المزيد
Ебу Умаме ел-Бахили, Аллах нека е задоволен со него, раскажува:
„Еден човек дојде кај Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, и го праша: ,Што велиш за човек што учествува во борбата, барајќи ја и Аллаховата награда и пофалби од луѓето? Што ќе добие?‘
Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, му одговори: ,Нема ништо за него.‘
Човекот го повтори прашањето трипати, а секој пат веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, му одговараше: ,Нема ништо за него.‘
Потоа рече: ,Аллах нема да прифати дело освен ако е направено искрено за Него и целејќи го Неговото лице (задоволство).‘“