عن أبي مسعود الأنصاري رضي الله عنه قال:
جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنِّي أُبْدِعَ بِي فَاحْمِلْنِي، فَقَالَ: «مَا عِنْدِي»، فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَنَا أَدُلُّهُ عَلَى مَنْ يَحْمِلُهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ دَلَّ عَلَى خَيْرٍ فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ فَاعِلِهِ».
المزيد
ژ ئهبو مهسعوودێ ئهنصاڕی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت:
زهلامهك هاته دهڤ پێغەمبەری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) و گۆت: دهوارێ من یێ مری، ڤێجا دهوارهكی بده من لێ سویار بم، ئینا گۆت: ((من (چ دهوار) نینن))، ئینا زهلامهكی گۆت: ئهی پێغهمبهرێ خودێ؛ ئهز دێ بهرێ وی دهمه ئێكی كو دهوارهكی بدهتێ، پێغەمبەرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ((هەر کەسێ بهرێ ئێكی بدهته خێر و باشییهكێ، دێ هندی وی كهسێ وێ خێرێ دكهت؛ خێر گههیته وی كهسێ بهرێ وی دایێ)).