بروز رسانی: لَا يَسْتُرُ عَبْدٌ عَبْدًا فِي الدُّنْيَا إِلَّا سَتَرَهُ اللهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»: «هیچ بنده‌ای، (عیب) بندهٔ دیگری را در دنیا نمی‌پوشاند مگر آنکه الله (عیب) او را در روز قیامت خواهد پوشاند

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:

«لَا يَسْتُرُ عَبْدٌ عَبْدًا فِي الدُّنْيَا إِلَّا سَتَرَهُ اللهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2590]

از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند:
«لَا يَسْتُرُ عَبْدٌ عَبْدًا فِي الدُّنْيَا إِلَّا سَتَرَهُ اللهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»: «هیچ بنده‌ای، (عیب) بندهٔ دیگری را در دنیا نمی‌پوشاند مگر آنکه الله (عیب) او را در روز قیامت خواهد پوشاند».
[صحیح است] - [به روایت مسلم] - [صحیح مسلم - 2590]

شرح

پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم بیان نموده که مسلمانی، (عیب) برادر مسلمان خود را در امری از امور دنیا نمی‌پوشاند مگر آنکه الله عزوجل در روز قیامت (عیب) او را خواهد پوشاند، زیرا پاداش از جنس عمل است و پوشش الله با پوشاندن عیوب و گناهان آن بنده و علنی نشدن آن برای اهل محشر است و ممکن است با ترک محاسبهٔ آن بنده و یادآوری نکردن گناهانش باشد.

از نکات این حدیث

1. مشروعیت پوشاندن عیب و گناه مسلمان وقتی مرتکب گناهی می‌شود و این باید همراه با انکار آن عمل نزد او و نصیحتش و ترساندن او از خداوند باشد؛ اما اگر آن فرد اهل شر و فساد باشد که گناهان و فسق و فجور خود را علنی می‌کنند دیگر پوشاندن عیب و وضعیت او شایسته نیست، زیرا پرده‌پوشی چنین کسانی آنان را بر ارتکاب بیشتر گناهان گستاخ و جسور می‌سازد، بلکه باید وضعیت آنان به والیان و مسئولان سپرده شود، حتی اگر این مستلزم نام بردن از آنان باشد زیرا چنین کسانی فسق و گناه خود را علنی می‌کنند.
2. تشویق به پرده‌پوشی اشتباهات دیگران.
3. از فوائد پرده‌پوشی دیگران، دادن فرصت به گناهکار است تا به خودش بازگردد و به سوی الله توبه کند، زیرا علنی کردن عیوب و پوشیده‌ها و اسرار مردم از مصادیق اشاعهٔ فحشا است و منجر به فساد اجتماعی می‌شود و مردم را فریفته و برای ارتکابش جری می‌سازد.