عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رضي الله عنهما أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلًا، فَلْيَعْتَزِلْنَا -أَوْ قَالَ: فَلْيَعْتَزِلْ- مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ»، وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ، فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا، فَسَأَلَ فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنَ البُقُولِ، فَقَالَ قَرِّبُوهَا إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ كَانَ مَعَهُ، فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا، قَالَ: «كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لاَ تُنَاجِي».
ولِمُسْلِمٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الْبَقْلَةِ، الثُّومِ - وقَالَ مَرَّةً: مَنْ أَكَلَ الْبَصَلَ وَالثُّومَ وَالْكُرَّاثَ فَلَا يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا، فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تَتَأَذَّى مِمَّا يَتَأَذَّى مِنْهُ بَنُو آدَمَ».
المزيد
Аз Ҷобир ибни Абдуллоҳ (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
«Ҳар касе сир ё пиёз бихӯрад, бояд аз мо канорагирӣ кунад, ё фармуд: аз масҷиди мо дур шавад ва дар хонааш биншинад". Рӯзе ба назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) деге оварда шуд, ки дар он чанд навъ сабзиҷот буд, аз онҳо бӯе ба машоми Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) расид. Пурсид ва ба ӯ хабар доданд, ки дар он гиёҳҳои бӯйдор аст. Гуфт: онро назди яке аз ёронам, ки бо ман аст, биёред. Аммо он саҳоба низ аз хӯрданаш имтиноъ варзид. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: "Бихӯр, ман бо касе (Ҷабраил) муноҷот (гуфтугӯ) мекунам, ки ту муноҷот намекунӣ." Дар ривояти Муслим аз Ҷобир ибни Абдуллоҳ ривоят шудааст, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: "Ҳар кас аз ин гиёҳи бӯйдор бихӯрад — яъне, сир, ва боре ҳам фармуд: ҳар кас пиёз, сир ва гандано (нӯшпиёз - як навъи гиёҳи пиёзмонанди бӯйнок)-ро бихӯрад, набояд ба масҷиди мо наздик шавад, зеро фариштаҳо аз он чизе, ки фарзанди Одам озор мебинанд, озор мебинанд."
