Ҳадис: Ҳар касе дар аввали рӯз ё охири рӯз ба масҷид равад, Худованд барои ӯ дар биҳишт маконе фароҳам месозад, ҳар боре, ки субҳ равад ё дар охири рӯз

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ أَعَدَّ اللهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ نُزُلًا، كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 669]

Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Ҳар касе дар аввали рӯз ё охири рӯз ба масҷид равад, Худованд барои ӯ дар биҳишт маконе фароҳам месозад, ҳар боре, ки субҳ равад ё дар охири рӯз."
[Саҳеҳ] - [متفق عليه] - [Саҳеҳ Муслим - 669]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) касеро, ки барои ибодат ё омӯзиш ё дигар мақсадҳои нек ба масҷид меояд, дар ҳар вақти рӯз ё шаб хабар дод, ки Худованд барои ӯ дар биҳишт макон ва зиёфат омода кардааст, ҳар боре, ки ба масҷид меояд.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Фазилати рафтан ба масҷид ва ташвиқ ба нигоҳ доштани намози ҷамоат дар он зикр шудааст. Чӣ қадар савоб, фазл ва меҳмоннавозии илоҳӣ аз даст меравад ба касе, ки аз масоҷид дурӣ меҷӯяд ва ба хонаи Худо намеравад.
2. Агар мардум касеро, ки ба хонаҳояшон меояд, эҳтиром кунанд ва барои ӯ зиёфат биороянд, Худованди Мутаъол аз махлуқоташ боз ҳам саховатмандтар ва гиромитар аст. Ҳар касе, ки ба хонаи Ӯ (яъне масҷид) биравад, Худованд ӯро икром мекунад ва барои ӯ меҳмоннавозии бузургу азиме омода намудааст.
3. Шодию хушҳолӣ ва ғибтаварзӣ (ҳасади бе кина) барои рафтан ба масҷидҳо, зеро ҳар боре, ки субҳ ё шом ба масҷид меравад, Худованд барои ӯ иқоматгоҳ ва зиёфат омода мекунад, ба теъдоди ҳар боре, ки меравад.