1. Асосӣ
  2. Дастабандиҳо
  3. Фиқҳ ва усули фиқҳ

Ҳадис Бароят басанда буд, ки бо дастонат чунин букунӣ". Сипас дастонашро як бор дар замин зад ва бо дасти чап дасти росташ ва пушти дастонаш ва рӯяшро масҳ кард

عَنْ عَمَّارِ بنِ ياسِرٍ رضي الله عنه قال:
بَعَثَنِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ، فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ، فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَمَرَّغُ الدَّابَّةُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ: «إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ بِيَدَيْكَ هَكَذَا» ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ الْأَرْضَ ضَرْبَةً وَاحِدَةً، ثُمَّ مَسَحَ الشِّمَالَ عَلَى الْيَمِينِ، وَظَاهِرَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ.

Аз Аммор ибни Ёсир (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт:
Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) манро барои коре фиристод, ҷунуб шудам ва об наёфтам, (ки ғусл кунам). Пас дар хок ғел задам чунон ки ҳайвон худашро дар хок меғелонад. Сипас ба назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омадам ва онро барояш нақл кардам. Он ҳазрат фармуд: "Бароят басанда буд, ки бо дастонат чунин букунӣ". Сипас дастонашро як бор дар замин зад ва бо дасти чап дасти росташ ва пушти дастонаш ва рӯяшро масҳ кард.

Саҳеҳ متفق عليه Саҳеҳ Муслим - 368

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) Аммор ибни Ёсирро барои баъзе ниёзҳояш ба сафар фиристод, пас ӯ ба сабаби алоқаи ҷинсӣ ё баромадани манӣ аз рӯйи шаҳват дучори ҷанобат шуд ва барои ғусл кардан об наёфт. Ва дар он вақт ҳукми таяммумро намедонист, балки медонист, ки таяммум барои ҳадаси асғар ва бетаҳорати аст. Бинбар ин иҷтиҳод кард ва гумон кард, ки ҳамон гуна, ки барои бетаҳоратӣ бо хоки рӯйи замин бар баъзе узвҳои баданаш масҳ мекунад, барои таяммум аз ҷанобат низ бояд хокро ба ҳамаи баданаш бирасонад ва ин аз рӯйи қиёси хок бар об буд. Пас дар хок ғел зад, то он ки хок ба ҳамаи баданаш бирасад ва сипас намоз хонд. Ҳангоме ки назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад, ин воқеаро барояшон нақл кард, то бубинад, ки оё кораш дуруст будааст ё хато. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) барояш чӣ гуна пок шудан аз ҳадаси асғар (бетаҳоратӣ), монанди пешоб ва ҳадаси акбар, монанди ҷанобатро тавзеҳ дод, ки он чӣ гуна аст: Бо дастонаш як бор бар хок зарба бизанад, сипас дасти чапро бар дасти рост ва пушти дастонаш ва рӯяш масҳ кунад.

Аз фоидаҳои ҳадис

  1. Ҷустуҷӯи об пеш аз таяммум воҷиб аст.
  2. Барои касе, ки ҷунуб аст ва об намеёбад таяммум кардан ҷоиз аст.
  3. Таяммум барои ҳадаси акбар, монанди таяммум барои ҳадаси асғар аст.

Намоиши тарҷумаҳо

59 Забон
EN English الإنجليزية
UR اردو الأوردية
ES Español الإسبانية
ID Indonesia الإندونيسية
UG ئۇيغۇرچە الأيغورية
BN বাংলা البنغالية
FR Français الفرنسية
TR Türkçe التركية
RU Русский الروسية
BS Bosanski البوسنية
SI සිංහල السنهالية
HI हिन्दी الهندية
ZH 中文 الصينية
FA فارسی الفارسية
VI Tiếng Việt الفيتنامية
TL Tagalog تجالوج
KU Kurdî الكردية
HA Hausa الهوسا
PT Português البرتغالية
ML മലയാളം المليالم
TE తెలుగు التلغو
SW Kiswahili السواحيلية
TA தமிழ் التاميلية
MY မြန်မာ البورمية
TH ไทย التايلندية
DE Deutsch الألمانية
PS پښتو بشتو
AS অসমীয়া الأسامية
SQ Shqip الألبانية
SV Svenska السويدية
AM አማርኛ الأمهرية
NL Nederlands الهولندية
GU ગુજરાતી الغوجاراتية
KY Кыргызча القيرقيزية
NE नेपाली النيبالية
YO Yorùbá اليوروبا
LT Lietuvių الليتوانية
PRS دری الدرية
SR Српски الصربية
SO Soomaali الصومالية
RW Kinyarwanda الكينياروندا
RO Română الرومانية
HU Magyar المجرية
CS Čeština التشيكية
MOS Moore الموري
MG Malagasy المالاجاشية
IT Italiano الإيطالية
OM Oromoo الأورومو
KN ಕನ್ನಡ الكانادا
WO Wolof الولوف
AZ Azərbaycan الأذربيجانية
UZ O‘zbek الأوزبكية
UK Українська الأوكرانية
KA ქართული الجورجية
MK Македонски المقدونية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية
KMR Kurmancî الكرمنجية